Na eltenowych blogach jest różniście, naprawdę powiedz jednej czy drugiej pół tonu wyżej to sie łobrazi.
-- (Agata.d):
No co do tego samo krytycyzmu to jednak chyba każdy sam jakoś sobie to tworzy, a przynajmniej większość, Zależy jakie kto ma poczucie wartości.

--

OOO, tak w środowisku łatwiej dostać po przysłowiowym łbie.

Wszystko chyba zależy od tego gdzie kto się wychował i z jakimi ludźmi miał do czynienia.

Pamiętajcie, że z tym chwaleniem jeszcze warto wziąć poprawkę na to, że niektóre osoby mają inne upośledzenia i u nich chwalenie to chyba trochęinna sprawa.

Czasem nawet są zbyt bardzo krytyczni CI nasi ale to inna opowieść.

-- (lwica):
OOO, tak w środowisku łatwiej dostać po przysłowiowym łbie.

--

Taaak, macie rację, najlepiej zrzucić wszystko na to okropne środowisko.

Ale my chyba tutaj rozpatrujemy kwestie nie upośledzonych ludzi.
-- (balteam):
Pamiętajcie, że z tym chwaleniem jeszcze warto wziąć poprawkę na to, że niektóre osoby mają inne upośledzenia i u nich chwalenie to chyba trochęinna sprawa.

--

Nie, rozpatrujemy kwestię Eltena, a na Eltenie kilku takich jest.

Może nie na samo środowisko, co na postawy niektórych. Tak zwanych lepiej ogarniętych życiowo.
-- (Zuzler):
Taaak, macie rację, najlepiej zrzucić wszystko na to okropne środowisko.

--

Niestety, tak,ludzi upośledzonych trza mierzyć inną miarą

zgadzam się, ludzie upośledzeni to jednak troszkę inna kategoria.

WIecie co, mam wrażenie że ciężko dojść do kompromisu, w środowisku jadą po niektórych aż za bardzo, bo chcą pokazać, że da się lepiej i często sprawiają, że ktoś wycofuje się z danej aktywności, bo został zjechany, i bynajmniej nie miało to nic wspólnego z konstruktywną krytyką. Z kolei widzący wolą móić, że wszystko łądnie pięknie, a potem przychodzi bolesne rozczarowanie. Zastanawia mnie zatem, jak z tego błędnego koła wyjść, bo przy obecnym systemie działań, mało kto ma szansę mieć sensowne spojrzenie na swoje umiejętności.

Trzeba znaleźć samemu złoty środek.
To nie jest łatwe, bo wymaga pracy nad sobą i dystansu.

No niestety tak jest, a wystarczyło by trochę zachęcić, zmotywować, jednocześnie drasnąwszy ambicje. No chyba, że się nie da to inna sprawa.
-- (lwica):
WIecie co, mam wrażenie że ciężko dojść do kompromisu, w środowisku jadą po niektórych aż za bardzo, bo chcą pokazać, że da się lepiej i często sprawiają, że ktoś wycofuje się z danej aktywności, bo został zjechany, i bynajmniej nie miało to nic wspólnego z konstruktywną krytyką. Z kolei widzący wolą móić, że wszystko łądnie pięknie, a potem przychodzi bolesne rozczarowanie. Zastanawia mnie zatem, jak z tego błędnego koła wyjść, bo przy obecnym systemie działań, mało kto ma szansę mieć sensowne spojrzenie na swoje umiejętności.

--

To jest wręcz bardzo trudne, bo ktoś kto ma aż tak sprzeczne informacje może nie być w stanie się obiektywnie ocenić.

Hm... Może po prostu próbować się z innymi, robiącymi to samo? Powiedzmy Marysia słyszy ciągle, że pięknie śpiewa. Niech więc pojedzie sobie na warsztaty wokalne, festiwal - jeden, drugi, trzeci. Niech pojedzie na takie środowiskowe, potem niech się wybierze na cośs ogólnodostępnego. I wtedy będzie mieć porównanie.

Mieliście taką sytuację że osoba x mówi przestań to robić, bo ci nie wychodzi a osoba y rób to dalej? Co w tedy robiliście?

W grę wchodzi też samoocena.
Niech oceniają to fachowcy.
WTedy jest łatwiej znaleźć punkt odniesienia

@Pates, robiłam to, co sama w sobie uważałam za słuszne. I to było często dobre.

Tak, to jest jakieś rozwiązanie, Pamiętać jednak należy, że takie warsztaty zwykłe nie zawsze przyjmą niewidomego, ale próbować warto.
-- (Zuzler):
Hm... Może po prostu próbować się z innymi, robiącymi to samo? Powiedzmy Marysia słyszy ciągle, że pięknie śpiewa. Niech więc pojedzie sobie na warsztaty wokalne, festiwal - jeden, drugi, trzeci. Niech pojedzie na takie środowiskowe, potem niech się wybierze na cośs ogólnodostępnego. I wtedy będzie mieć porównanie.

--