Jakbym sam siebie czytał... -- (Puszkin): Nie lubię w sobie tego, że jak coś na komputerze źle wcisnę albo jak mi się zawiesza szybko się irytuję i rzucam przekleństwami mimo, że staram się nie przeklinać ostatnio.
O cholera, jak ja Cię dobrze rozumiem! Tylko u mnie to się rozszerza także na bliskich. -- (Zuzler): Wiecznej obawy, że coś znowu robię czy mówię nie tak i znowu komuś nie dogodzę, znowu mnie uznają za chama, prostaka albo dziwoląga, która towarzyszy mi, już chyba na szczęście coraz mniej, w kontaktach zwłaszcza z ludźmi, których za dobrze nie znam i wiem, że nasz kontakt będzie w miarę stały.
1. Projektowania myśli. Myślę, że wiem, co myślisz. 2. Straszliwej prokrastynacji połączonej z deklaracją zrobienia iluś rzeczy. 3. Obrzydliwego spadku energii. 4. Pielęgnowania myśli dostarczających zdecydowanie negatywnych emocji. Ah, jak fajnie jemu lub jej wykazać, że jest zerem, wdeptać w błoto... 5. *** To się nadaje na 18 plus. W każdym razie frustruje, rozprasza, wkurza, utrudnia i ogólnie przeszkadza do niemożliwości. Niech sobie idzie w cholerę, bo nie chcę, nie potrzebuję i mam dość!
Gdybym chciała podzielić się z Wami wszystkimi cechami, których u siebie nie lubię to z pewnością powstałaby dłuuga lista. Ostatnio jednak najbardziej dokucza mi to, że nie jestem spontaniczna, przebojowa, odważna, tylko poważna i rozważna.
Czy wiesz, który człowiek jest tak naprawdę wart czegoś więcej? Ten, który potrafi prosić o przebaczenie. Ten, który wyciąga do ciebie rękę po kłótni i potrafi przyznać się do popełnionego błędu. Ten, który dzwoni do ciebie, gdy tęskni za tobą. Ten, któremu cholernie na tobie zależy i potrafi to okazać w czynach. To właśnie ten człowiek, jest tym, którego potrzebujesz w swoim życiu.
Tak, to prawda, ale czuję, że jestem za poważna, brakuje mi luzu.
Czy wiesz, który człowiek jest tak naprawdę wart czegoś więcej? Ten, który potrafi prosić o przebaczenie. Ten, który wyciąga do ciebie rękę po kłótni i potrafi przyznać się do popełnionego błędu. Ten, który dzwoni do ciebie, gdy tęskni za tobą. Ten, któremu cholernie na tobie zależy i potrafi to okazać w czynach. To właśnie ten człowiek, jest tym, którego potrzebujesz w swoim życiu.
a ja nie nawidzę w sobie mojej drobiazgowości-szczegółowości w kontekście relacji międzyludzkich. natomiast, jeśli chodzi stricte o mnie, to wydaje mi się, iż gdybym taka nie była, to myślę, że zgubiłabym się w życiu. np.: gdy mam rzeczy do zrobienia, to tworzę sobie na komputerze listę pt. "Rzeczy do zrobienia" tudzież notki/alarmy/przypomnienia w telefonie i gdy co nieco odhaczę, od razu życie staje się prostsze. :D
Nie możemy zmienić kierunku wiatru, ale możemy inaczej postawić żagle.
This site uses cookies to enhance your experience.