A ja bym je zwiększał o tyle o ile idzie w górę inflacja, Plus to co Papierek pisał powyżej, a kiedyś fajnie by było porozgraniczać inaczej świadczenia żeby osoby, które serio są niezdolne do samodzielnej egzystencji, dostali jeszcze więcej.
Zapraszam osoby posiadające piesy, lub chcące je posiadać, do dołączenia do grupy o psach przewodnikach.
@Balteam, z tą inflacją to nie jest zły pomysł. Dla osób realnie niezdolnych do samodzielnej egzystencji również jestem za podniesieniem świadczeń. Podniesieniem do tego stopnia, żeby było można utrzymać z nich dwie osoby. Zarówno samą ON jak i jej opiekuna, bo logicznym jest, że ktoś taką całkowicie niezdolną osobą musi się zajmować i powinno być to wynagradzane jako praca na porządnym etacie. Z drugiej strony, ta osoba też musi mieć jakieś swoje pieniądze, żeby mieć co zjeść, za co się ubrać, mieć zapewnione leki i inne. Czyli, reasumując, moja wizja finansowania jest taka, że osobę przykładowo niewidomą finansujemy jak za jedną, osobę z powiedzmy tetraplegią jak za dwie.
Pewnie. Przecież jeśli komuś świadczenia zbyt wysokie, to brać nie musi. Dobrowolne są. To tak odnośnie rozgraniczeń. -- (balteam): A ja bym je zwiększał o tyle o ile idzie w górę inflacja, Plus to co Papierek pisał powyżej, a kiedyś fajnie by było porozgraniczać inaczej świadczenia żeby osoby, które serio są niezdolne do samodzielnej egzystencji, dostali jeszcze więcej.
A dlaczego tylko dla osób niezdolnych? Przecież jak przez tą inflację wszystko idzie w górę, to te nasze świadczenia niedługo będziemy mogli sobie w dupę wsadzić.
Wszystkie świadczenia zgodnie z inflacją podnosić, a dla niezdolnych do samodzielnej egzystencji realnie, dla nich to dopiero te świadczenia są niskie i o tym pisaliśmy, żeby je podnieść na bank.
Zapraszam osoby posiadające piesy, lub chcące je posiadać, do dołączenia do grupy o psach przewodnikach.
Droga naiwności, ciekawe, czy gdybym przelewał ci tu i teraz za darmo milion miesięcznie, a niech to będzie i tysiąc, to czy dobrowolnie, z dobrego serca powiesz, że ty nie chcesz tych dodatkowych pieniędzy. -- (Krzycha): Pewnie. Przecież jeśli komuś świadczenia zbyt wysokie, to brać nie musi. Dobrowolne są. To tak odnośnie rozgraniczeń. -- (balteam): A ja bym je zwiększał o tyle o ile idzie w górę inflacja, Plus to co Papierek pisał powyżej, a kiedyś fajnie by było porozgraniczać inaczej świadczenia żeby osoby, które serio są niezdolne do samodzielnej egzystencji, dostali jeszcze więcej.
@papierek, ja się podejmuję odpowiedzieć Ci na to pytanie, jeśli się zobowiążesz, że w przypadku odpowiedzi twierdzącej, faktycznie to zrobisz. Ryzykujesz?
Odpowiem za Papiera: W Twoim wypadku - nie. W wypadku paru innych osób bym się zastanowiła. :D -- (midzi): @papierek, ja się podejmuję odpowiedzieć Ci na to pytanie, jeśli się zobowiążesz, że w przypadku odpowiedzi twierdzącej, faktycznie to zrobisz. Ryzykujesz?
Naprawdę? A ja, gdybym miała takie pieniądze, to przelałabym wszystkim potrzebującym; nawet i widzącym, bo uważam, że życie jest po to, żeby z niego korzystać, a nie po to, żeby się z nim szarpać.
@krzycha, dokładnie. Tzn. Poszarpanie się w odpowiedniej proporcji samo w sobie nie jest złe, bo to tak, jak wysiłek fizyczny dla naszego ciała, coś tam nam jednak daje. Tylko nikt przy zdrowych zmysłach nie będzie twierdził, że robota w kamieniołomach jest zdrowa. Jak się ma odpowiednie perspektywy, możliwości, zdolności, to dla sportu się poszarpiesz, a nawet to Cię jeszcze wzmocni, bo przecież możesz osiągnąć kolejny sukces. Jak tego nie masz i nic nie wychodzi, to cóż, możliwości zaczynają się kurczyć i człowiek nie jest już pewien niczego.
@Krzycha ot, choćby dziedziczenie po rodzicach firm, czy kapitału. W tym wypadku też się nie trzeba specjalnie narobić, a umiejętność zarządzania większymi, czy mniejszymi kwotami ma się od dzieciaka, o ile oczywiście rodzice o to zadbają. Jak zderzyć taką sytuację z kimś, kogo rodzice musieli zapierniczać, żeby tylko od pierwszego do pierwszego starczyło? To nie są wszystko łatwe tematy, a też mają wpływ na naszą zaradność w późniejszym życiu.
W ten sposób patrząc to i ryba może być wędką, bo przecież można przynętę z niej zrobić, ale mimo to wędka to wędka, ryba to ryba. Jasne, że pieniądze można zainwestować, ale nadal mnie dziwi, że większość z was oburza się na politykę obecnego rządu, która jest właśnie prosocjalna, ale dla niepełnosprawnych to i owszem, socjal tak, a praca tylko dla tych, którym pracować się chce. Tyle mojego w temacie.
Albo brak konieczności zakładania własnej działalności gospodarczej i podpięcie się pod działalność kogoś z rodziny. Jak skonfrontować to z sytuacją, w której trzeba zaczynać wszystko od zera bez żadnego zabezpieczenia finansowego nawet w postaci porządnej renty?
-- (midzi): @Krzycha ot, choćby dziedziczenie po rodzicach firm, czy kapitału. W tym wypadku też się nie trzeba specjalnie narobić, a umiejętność zarządzania większymi, czy mniejszymi kwotami ma się od dzieciaka, o ile oczywiście rodzice o to zadbają. Jak zderzyć taką sytuację z kimś, kogo rodzice musieli zapierniczać, żeby tylko od pierwszego do pierwszego starczyło? To nie są wszystko łatwe tematy, a też mają wpływ na naszą zaradność w późniejszym życiu.
Jeśli ktoś nie będzie chciał pracować, to i najszersza gama dostępnych zawodów mu w niczym nie pomoże, bo i z wędki będzie próbował zrobić rybę. Jak ktoś chce, szuka sposobu. Jak nie chce, szuka powodu, i nic tunie dadzą Wasze proniewolnicze zapędy w postaci obniżania świadczeń. Nie tędy droga. -- (tomecki): W ten sposób patrząc to i ryba może być wędką, bo przecież można przynętę z niej zrobić, ale mimo to wędka to wędka, ryba to ryba. Jasne, że pieniądze można zainwestować, ale nadal mnie dziwi, że większość z was oburza się na politykę obecnego rządu, która jest właśnie prosocjalna, ale dla niepełnosprawnych to i owszem, socjal tak, a praca tylko dla tych, którym pracować się chce. Tyle mojego w temacie.
-- (Krzycha): Jeśli ktoś nie będzie chciał pracować, to i najszersza gama dostępnych zawodów mu w niczym nie pomoże, bo i z wędki będzie próbował zrobić rybę. Jak ktoś chce, szuka sposobu. Jak nie chce, szuka powodu, i nic tunie dadzą Wasze proniewolnicze zapędy w postaci obniżania świadczeń. Nie tędy droga. -- (tomecki): W ten sposób patrząc to i ryba może być wędką, bo przecież można przynętę z niej zrobić, ale mimo to wędka to wędka, ryba to ryba. Jasne, że pieniądze można zainwestować, ale nadal mnie dziwi, że większość z was oburza się na politykę obecnego rządu, która jest właśnie prosocjalna, ale dla niepełnosprawnych to i owszem, socjal tak, a praca tylko dla tych, którym pracować się chce. Tyle mojego w temacie.