"Nad Niemnem". Naprawdę fajna rzecz. Te sławne opisy przyrody nie są dla mnie wcale bolesne, po prostu wyłączam się odrobinę na te kilka minut albo próbuję sobie wyobrażać.

A ja je lubię. Wyłączam się tylko na propagandę pozytywistyczną, bo aż świeci w oczy. Ale poza tym naprawdę miła, sielankowa lektura.
-- (Zuzler):
"Nad Niemnem". Naprawdę fajna rzecz. Te sławne opisy przyrody nie są dla mnie wcale bolesne, po prostu wyłączam się odrobinę na te kilka minut albo próbuję sobie wyobrażać.

--

A ja właśnie lubię tę propagandę. No tendencyjnie i czarno-biało, ale przekaz ogółem mi się podoba. Takie "hej do pracy", lubię te klimaty, choć społecznie dziś to oczywiście zupełnie nie to i nie tak. Aczkolwiek myśl, że praca nie hańbi uważam za zdecydowanie uniwersalną.

A "Lalka", którą czytałam wcześniej, to w ogóle miodzio. Tam dużo mniej czerni i bieli i co ją czytam, to odkrywam nowe, niby oczywiste, ale jednak zaskakujące rzeczy. Teraz odkryłam, nie wiem, dlaczego dopiero teraz, ile tam ironii i nieraz moocno ciętego dowcipu. I jeszcze co czytam, to mniej lubię Wokulskiego. Izabeli też nie lubię, ale coraz bardziej doceniam jej przemyślność i inteligencję.