Julitka — Post 121 of 131
Haha, widzący często reagują gorzej, niż niewidomi.
***Jak ja nie cierpię sPAMerfów!
Co myślicie o żartowaniu z wad wzroku?
Agata.d — Post 122 of 131
To akurat prawda, ale pewnie dlatego, że dziwne im się wydają takie żarty, oni w nich tragedię wielką widzą.
-- (Julitka):
Haha, widzący często reagują gorzej, niż niewidomi.
--
-- (Julitka):
Haha, widzący często reagują gorzej, niż niewidomi.
--
Nigdy nie można być pewnym, że to co już masz będzie Ci dane na zawsze, a pewne w życiu są tylko dwie rzeczy, śmierć i podatki.
mucha — Post 123 of 131
pamiętam zażenowanie sprzedawcy jak kupowałem e papierosa i zapytał mnie jaki kolor a ja później o to samo brata na co on do mnie bież taki jaki ci się bardziej podoba
Agata.d — Post 124 of 131
Moja koleżanka z pracy zawsze była zażenowana, jak mnie prosiła na przykład o podanie czerwonego segregatora, a po chwili orjentowała się, że nie widzę.
-- (mucha):
pamiętam zażenowanie sprzedawcy jak kupowałem e papierosa i zapytał mnie jaki kolor a ja później o to samo brata na co on do mnie bież taki jaki ci się bardziej podoba
--
-- (mucha):
pamiętam zażenowanie sprzedawcy jak kupowałem e papierosa i zapytał mnie jaki kolor a ja później o to samo brata na co on do mnie bież taki jaki ci się bardziej podoba
--
Nigdy nie można być pewnym, że to co już masz będzie Ci dane na zawsze, a pewne w życiu są tylko dwie rzeczy, śmierć i podatki.
misiek — Post 125 of 131
Heh, mój to swój kolor już dawno stracił, więc tego.
-- (mucha):
pamiętam zażenowanie sprzedawcy jak kupowałem e papierosa i zapytał mnie jaki kolor a ja później o to samo brata na co on do mnie bież taki jaki ci się bardziej podoba
--
-- (mucha):
pamiętam zażenowanie sprzedawcy jak kupowałem e papierosa i zapytał mnie jaki kolor a ja później o to samo brata na co on do mnie bież taki jaki ci się bardziej podoba
--
Potrzebuję papugę, gdyż ściga mnie kruk, za to że pożyczyłem pieniądze od bociana.
lwica — Post 126 of 131
bardzo lubię żartować ze swojej niepełnosprawności. Podobną postawę ma moja gospelowa dyrygentka, zawsze gdy idzie ze mną po schodach, mówi patrz pod nogi.
Gdy poprosiła dziewczyny, by odwróciły się do lustra, żeby patrzeć czy prawidłowo wykonują horeografię do mnie powiedziała, "Ty też się odwróć, szybciej się nauczysz jak to robić". Często też pyta mnie czy wyświetlić mi tekst, lub daje go w czarnym druku. Dzięki jej podejściu nowe dziewczyny dochodzące do chóru podchodzą do mnie zupełnie normalnie. :)
Gdy poprosiła dziewczyny, by odwróciły się do lustra, żeby patrzeć czy prawidłowo wykonują horeografię do mnie powiedziała, "Ty też się odwróć, szybciej się nauczysz jak to robić". Często też pyta mnie czy wyświetlić mi tekst, lub daje go w czarnym druku. Dzięki jej podejściu nowe dziewczyny dochodzące do chóru podchodzą do mnie zupełnie normalnie. :)
Nawet jeśli jesteś aniołem, zawsze znajdzie się ktoś, komu będzie przeszkadzał szelest twoich skrzydeł. Autor nieznany.
marcysia — Post 127 of 131
Ja jak gdzieś śpiewamy to też zawsze proszę o tekst w czarnodruku. :)
marzenia się spełniają.
EugeniuszPompiusz — Post 128 of 131
Uwielbiam dystans, kocham ironię, wliczając w to również autoironię, wielbię sarkazm i szyderę ponad wszystkie odcinki "mody na sukces"; tak więc niewidomstwo jest możnaby rzec jednym z najłatwiejszych, sposobów na odpalnięcie jakimś tekstem, uczynienie mniej lub bardziej kąśliwej uwagi, względnie, jako przyczynek do improwizowanego skeczu pod najczęstszym tytułem "co tym razem przyniesie życie".
po prostu z tym zyję.
po prostu z tym zyję.
Sygnaturka.: "That seems to point up a significant difference between Europeans and Americans. A European says: 'I can't understand this, what's wrong with me?' An American says: 'I can't understand this, what's wrong with him?'" TERRY PRATCHETT
kamil33 — Post 129 of 131
ja mam dystans i czarny humor tak zwany mi nie przeszkadza sam czasem zasadzę jakimś żartem
Snajper22 — Post 130 of 131
Uważam, że takie żartowanie z wyczuciem z niepełnosprawności może, niektórym osobom pomuc w nabraniu dystansu do samego siebie.
W moim przypadku, mamy żartowanie gdy byłam dzieciakiem w wieku około dziesięciu lat, pomogło w uodpornieniu się na różne docinki ze strony innych dzieciaków w szkole i w nabraniu dystansu do samej siebie, i zaakceptowaniu tego faktu, że mam tą dysfunkcję wzroku i trzeba z tym żyć. :)
W moim przypadku, mamy żartowanie gdy byłam dzieciakiem w wieku około dziesięciu lat, pomogło w uodpornieniu się na różne docinki ze strony innych dzieciaków w szkole i w nabraniu dystansu do samej siebie, i zaakceptowaniu tego faktu, że mam tą dysfunkcję wzroku i trzeba z tym żyć. :)
"Czy ty jesteś bardzo odważny? - Średnio. - A co zrobiłeś najodważniejszego w swoim życiu? - (...) Wstałem dziś rano."
Cormac McCarthy, "Droga"
Cormac McCarthy, "Droga"
wesolek — Post 131 of 131
Że tak określę: nie widzę problemu. XD Sam żartuję, ale i moi widzący rówieśnicy też, na szczęście. Bardziej sztywni się okazują ludzie starszej daty, że tak określę. Dystans jest spoko, ale i warto wziąć pod uwagę wyczucie i taktowność, bo i nadmierna ilość, i nieadekwatny moment na rzucenie żartem może przynieć przeciwny skutek do zamierzonego. :)