Jaka jest wasza przyczyna utraty wzroku?

Witam Was wszystkich bardzo serdecznie. Nie wiem czy dobrze, że tworzę ten wątek. Jeżeli moderacja stwierdzi, że ten wątek jest bez sensu, to proszę bardzo może go usunąć. Chciałbym się Was zapytać, jaki jest powód utraty Waszego wzroku. Wiem, że to jest sprawa indywidualna i ten, kto nie będzie się chciał wypowiadać w tym wątku, to nie musi się w nim po prostu wypowiadać. Nikogo nie zmuszam. No ja to po prostu nie widzę dlatego, że byłem szczęśniakiem i leżałem w inkubatorze i po prostu to mi wzroku szkodziło. I mam poczucie światła w lewym oku tylko, no ale mam i to jest najważniejsze dla mnie, że światło przynajmniej widzę. No, tak więc tyle.

Cześć! No, takiego wątku to jeszcze nie było. Jeśli chodzi o moją przyczynę utraty wzroku, to jest tak, że ja się urodziłam bardzo wcześnie, w koniec 6, początek 7 miesiąca ciąży mojej mamy. Ja miałam retinopatię wczesnaczną. Była mi na przykład to, że zaraz po porodzie, znaczy zaraz jak mnie mama urodziła, to zdali mnie do inkubatora, za dużo tlenu mi brali do oczu, przez to, że trochę mnie te oczy zepsuły, przez za dużą ilość tlenu. I tak to wygląda.

Bo tak to jest, że po prostu jak się w tym inkubatorze jest, to po prostu są te oczka naświetlane, czy tam co, i po prostu no niestety, no nie zawsze dbane o to po prostu, o te naświetlane te oczka, czy co, no i tak to jest, kurde, chociaż, szczerze powiem, prawe oko jest w gorszym stanie niż lewe właśnie. W prawym oku to ja, to ja już, bo jak ogólnie to ja widziałem gdzieś do piątego roku życia, czy jakoś tak, czy do czwartego, nie po prostu oko mychało, nie wiem dokładnie, ale prawym okiem to, ja już w ogóle przestałem widzieć, kiedy miałem dwa, czy trzy lata, czy nawet wcześniej, prawe oko to było uszkodzone, kurde, od samego początku chyba, porodu, czy tak mi się wydaje. No ale lepiej. W prawym to ja widziałem, ta, nie pamiętam to uczucie, nawet niektóre kolory pamiętań mam nadzieję, że mi to nie wyparuje.

No niestety, no tak bywa. Ale chociaż mam poczucie światła, to jest dobrze.

A u mnie to jest w ogóle ciekawy przypadek a propos wzroku, bo dwa lata temu się tak naprawdę dowiedziałem, dlaczego mam takie problemy ze wzrokiem. Dlatego, że wszyscy mówili zanik nerwu, zanik nerwu, zanik nerwu. No i to było do 2016. W 2016 wyszło, że to nie jest zanik nerwu, tylko barwnikowe zwyrodnienie siatkówki. To jest choroba genetyczna. Niestety, jak na dzisiejszą medycynę, to nie ma przed tym ratunku. I to jest tak, albo od małego, tak jak u mnie się stało, albo między 10, a chyba 20, czy 30, albo 40 i później. Bo to różnie, to się różnie uaktywnia. U mnie jedyny ratunku, czego na razie nie ma, jest przeszczep siatkówki. Gdyby to było, no to bym widział. No a dowiedziałem się po tym, bo dlatego, że mama zaczęła tracić wzrok i wujek zaczął jakoś tam mrużyć ojciec w słońcu i w ogóle coś tam było, dostał skierowanie. No i właśnie potem wyszło, że genetyczna choroba, a nie jakiś tam zanik nerwu. Mama to ma, babcia to miała, dwóch wujków nagle zaczęło się skarżyć. Jeden wujek ma 50, drugi ma 62. Więc no poprostu, a babcia miała, jak to się zaczęło robić, też coś jakieś 50 parę. Czyli u nich poprostu, u mamy się zaczęło 10 lat i w górę, a u wujków i babci gdzieś tak 50 lat. Wujek w sumie, ten co ma 50 to gdzieś tak 2-3 lat razy. Wujek w sumie ten co ma 50 to gdzieś tak 2-3 lat razy. Wujek w sumie ten co ma 50 to gdzieś tak 2-3 lat razy. temu, czyli 47. A drugi wujek no to jakoś tak od niedawna znowu. Gdzieś też 60, chyba 61 zaczął właśnie tam mieć problemy i kazali mu zrobić okulary. Więc to tak w skrócie.

Moja przyczyna utraty wzroku jest taka, że jestem z 6 miesiąca ciąży, że tak powiem. To była pierwsza sytuacja taka. Druga sytuacja była też taka, że niestety, ale były ze mną duże problemy, bo miałem ciągle bezdechy i ciągle musieli mi prawie reanimować. Pomijałem kilkukrotne zatrzymanie akcji serca, wskutkiem czego przez 3 miesiące leżałem w inkubatorze i niestety dali mi za dużo tlenu, co zniszczyło mi te oczy. Aczkolwiek widzę tylko światło, na lewe oko tak już praktycznie wcale tego światła nie widzę, ale te gałki oczne, które ja mam są niestety zniekształcone. Wyglądają tak jak wyglądają i też od małego mi nie rosły, więc tak to niestety wygląda.

Ja nie widzę, bo moja mama przechodziła cytomegalię podczas ciąży i generalnie tak to się prezentuje. I tyle w sumie. Ja przepraszam za te wszystkie tutaj te, ale ja tu coś muszę sprawdzić.

Matyś witaj w klubie brawnikowe zwyrodnienie siatkówki w sumie uaktywniło się już w 7 klasie podstawówki pierwsze objawy oczywiście nie zdiagnozowane poprawnie dopiero w wieku 18 lat zdiagnozowali u mnie to jakiś czas widziałem w miarę dobrze dla mnie było około 25 stopni dla mnie widziałem cały świat jeszcze do 2 lata wstecz widziałem dość dobrze choć pole widzenia to było około 5 stopni w tamtym roku to już było dość nieciekawie zrobiło się gdzieś około 3 stopni ale jeszcze dawałem radę także bez laski jedynie tylko wieczorami to już od dawna bo po ciągu nie widziałem typowe objawy barwnikowego zwyrodnienia siatkówki a w tym roku już laska to jest już taki nieodzowny towarzysz także już z kijkiem cały czas a co do nadziei choroba jak ma swoje chimery i lubi stać że tak powiem w miejscu a jak już ruszy to najczęściej z kopyta lub właśnie skokowo tak jak u mnie ale nie wiadomo jak to będzie teraz bo dość ciekawie to się posunęło mocno choć jakieś tam nadzieje są na razie nie ma znaczy na razie ucichło w tym roku ponoć mają być jakieś wyniki ciekawe czy coś będzie słychać Włosi opracowali jakiś sposób to znaczy sposób opracowali sztuczny implant siatkówki przejmuje rolę martwej siatkówki przechwytuje światło zamienia je na impuls elektryczny i wysyła do mózgu testy na szczurach wyszły pozytywnie w tym roku w tamtym roku mieli to robić na ludziach pierwsze jakieś testy i w tym roku mieli wyniki także jakieś tam nadzieje jest ale co będzie to nie wiadomo na razie idzie kół ciemności u mnie jest tak że w tej chwili widzę jeszcze na tyle że widzę kształty ludzi choć twarzy już nie rozpoznaję no nie widzę już na tyle żeby rozpoznawać krawężniki i tak dalej tak że wszystko się zlewa w jedną całość tak wygląda to tak wygląda to u mnie

Też ogólnie nie miałem odklejenia siatkówki, nie powiedziałem o tym, ale tak.

Urodziłem się teoretycznie zdrowy, nic mi nie było. Dopiero gdy miałem kilka miesięcy zaczęły się robić problemy. Wykryto wodogłowie, z którym walczono, ale oczywiście zwalczono je trochę jak się okazało za późno, bo skutkiem tego wodogłowia był zanik nerwu wzrokowego. Mówiąc takim prostym językiem okazało się, że moje nerwy wzrokowe nie stykają się bezpośrednio z mózgiem do końca. Co być może jest przyczyną też tego, że w wieku 9 lat na splocie tych nerwów wzrokowych wykryto guza mózgu glejaka. U mnie jest taka historia, nie jest to do końca choroba oczu, tylko tych właśnie kabelków, które te oczy łączą. O tyle ma to jakiś plus, że , moja wada wzroku się nie zmienia. Jest tak jak jest. Wizyty u okulisty raczej nie mają zbyt wielkiego sensu. Idzie się właściwie po papierek, no bo cóż tu wielce kombinować. Tak jak widziałem jak byłem mały, tak widzę się dzisiaj. Na lewe oko prawie nic nie widzę. Jakieś mini zarysy. No a na prawe, nie wiem w ilu procentach może, może coś tam 50, coś procent, może więcej. Ciężko mi jest to określić, ale pracuję na komputerze z programem powiększającym. No i oczywiście mówiąc. No i oczywiście mówiąc. No i oczywiście mówiąc. Tak to u mnie w skrócie wygląda. Tak to u mnie w skrócie wygląda.

No u mnie to jest chyba genetycznie, bo i to może nawet z obu stron, bo mój ojciec miał jaskrę, ja mam też jaskrę, no i w rodzinie matki też jakieś tam zaćmy były, nie zaćmy, cuda, niewidy.

Chociaż ja z tego co wiem nie mam zaćmy, ale no nie wiem, może nawet to jest tak, że wszyscy się tak zajęli tą jaskrą, że o zaćmie to już się nawet nie mówi.

Nie jest tak jak już u kilku osób było, po prostu urodziłam się jako wcześniak. Z rożytnym patem wcześniaczem urodziłam, ważyłam 89 lat, tak na marginesie. W każdym bądź razie straciłam wzrok z powodu tego, że w inkubatorze przedawkowali tlen. Pozdrawiam.

Z tego co wiem, to w dawnych latach 80., może wczesnych 90., a i oczywiście wcześniej, zdarzało się to dość często, że właśnie wcześniaki w Ikubatorze traciły wzrok. Przykre, no ale cóż, dzięki Bogu, że już teraz to się raczej nie zdarza. Dziękuję.

no z tego co rozumiem to właśnie lwice się tak zdarzyła to na pewno nie był początek lat dziewięćdziesiątych tylko już dwutysięczne lata a tak w ogóle to jak was tak sobie słucham i myślę o tych moich znajomych na przykład Zowińsk to tak dochodzę do wniosku że kurde tych wrześniaków to chyba nie wiem bardzo dużo jest naprawdę tak wiecie w okolicach powojnia że tak się wyrażę to było dużo takich którzy utracili wzrok bo się miały a teraz to wrześniaków chyba taka grupa jest

Wiesz, no teraz na pewno jest ich trochę mniej, nie, no ale kiedyś, kiedyś to tak, zwłaszcza, że jak, nie wiem, takie wcześniaki rodziły się w mniejszych miejscowościach, to one miały, no ciężko miały, nie, no bo lekarze pewnie nigdy się wcześniej, z takich, mówię, z takich małych miejscowości, no to pewnie nigdy się wcześniej nie spotkali z czymś takim, to zanim się skapnęli o co chodzi i co tam trzeba zrobić, to to było trochę poza późno, tak myślę.

Szczególnie taka ciekawostka mała, to większość osób, które właśnie są wcześniakami, niestety albo tracą wzrok, albo przynajmniej go częściowo tracą.

Witajcie! Ja też jestem wcześniakiem. Retinopatia wcześniacza i leżałam w inkubatorze. No tylko u mnie to jest taka kwestia, że lekarze mnie nie dopilnowali, bo mi się w ogóle odklejała siatkówka. No i ci lekarze powiedzieli, jak ta siatkówka się już prawie odkleiła. I to było stanowczo za późno, bo gdyby powiedzieli wcześniej, jak ta siatkówka się zaczęła odklejać, no to może by mi ten wzrok jakoś uratowali, chociaż częściowo. No w każdym razie, ja kiedyś jak byłam mała widziałam kolory, jakieś kontury. No teraz na dzień dzisiejszy w lewym oku mam poczucie światła, prawym nie widzę nic. No bo dostałam zaćmy jeszcze na dodatek. No, to tyle ode mnie.

Słowem siła złego na jednego.

Moją przyczyną teraz w środku jest zanik nerwów środkowego, czyli retinopatia.