Znamy wspólnie co najmniej jedną, taką osobę, u której dobrze wiesz, że to nie jest, bierzesz i idziesz, bo wiadomo, jak to się skończy. -- (mustafa): Upór, bierzesz i idziesz, a nie siedzisz i biadolisz, że rodzina ci nie pozwala. Poza tym tak jak Grzegorz napisał.
-- (Krzycha): A co, jeśli jest ograniczany? Chciałby pomału pokonywać te lęki na własną rękę, ale rodzina go z domu nie wypuszcza? Co jest wówczas lekarstwem?
niektórzy widzący pracują bo muszą z czegoś najzwyczajniej w świecie żyć! i myślą nie kategoriami pracy, rehabilitacji, ale pieniędzy wpływających na konto. resztę mają w nosie.
To dlaczego negujesz pomysł uświadamiania rodziców? Przecież to rozwiązałoby pewne problemy, nie?
-- (Krzycha): Znamy wspólnie co najmniej jedną, taką osobę, u której dobrze wiesz, że to nie jest, bierzesz i idziesz, bo wiadomo, jak to się skończy. -- (mustafa): Upór, bierzesz i idziesz, a nie siedzisz i biadolisz, że rodzina ci nie pozwala. Poza tym tak jak Grzegorz napisał.
-- (Krzycha): A co, jeśli jest ograniczany? Chciałby pomału pokonywać te lęki na własną rękę, ale rodzina go z domu nie wypuszcza? Co jest wówczas lekarstwem?
Nie niektórzy, tylko wszyscy. A właściwie wszyscy po za typowymi januszami i grażynami.
-- (pioter998): niektórzy widzący pracują bo muszą z czegoś najzwyczajniej w świecie żyć! i myślą nie kategoriami pracy, rehabilitacji, ale pieniędzy wpływających na konto. resztę mają w nosie.
To się da rozwiązać, na prawdę nie jedynym wyjściem jest rozdawnictwo, owszem ja znam osobę dorosłą, która jest niepełnosprawna i jakoś tak boi się szukać pracy, wynika to owszem z problemów rodzinnych, ale to dało by się przepracować z psychologami i każdym kim trzeba. Dawanie pieniędzy to jest ostateczność do, której nie należy dopuszczać.
Ty chyba masz naprawdę jakiś problem z rozumieniem czytanego tekstu. A w którym momencie ja go zanegowałam? Napisałam tylko, że to nie zawsze rozwiązuje sprawę. -- (mustafa): To dlaczego negujesz pomysł uświadamiania rodziców? Przecież to rozwiązałoby pewne problemy, nie?
-- (Krzycha): Znamy wspólnie co najmniej jedną, taką osobę, u której dobrze wiesz, że to nie jest, bierzesz i idziesz, bo wiadomo, jak to się skończy. -- (mustafa): Upór, bierzesz i idziesz, a nie siedzisz i biadolisz, że rodzina ci nie pozwala. Poza tym tak jak Grzegorz napisał.
-- (Krzycha): A co, jeśli jest ograniczany? Chciałby pomału pokonywać te lęki na własną rękę, ale rodzina go z domu nie wypuszcza? Co jest wówczas lekarstwem?
W tym wypadku nie chodzi akurat o obawę, tylko o wyraźne ograniczanie wolności. Ta osoba chce pracować. -- (grzegorzm): To się da rozwiązać, na prawdę nie jedynym wyjściem jest rozdawnictwo, owszem ja znam osobę dorosłą, która jest niepełnosprawna i jakoś tak boi się szukać pracy, wynika to owszem z problemów rodzinnych, ale to dało by się przepracować z psychologami i każdym kim trzeba. Dawanie pieniędzy to jest ostateczność do, której nie należy dopuszczać.
Nie, po prostu z twoich wypowiedzi wynika, że oczekujesz jakiegoś jednego uniwersalnego rozwiązania. Tak uniwersalnego jak danie każdemu 3000 zł na rękę.
-- (Krzycha): Ty chyba masz naprawdę jakiś problem z rozumieniem czytanego tekstu. A w którym momencie ja go zanegowałam? Napisałam tylko, że to nie zawsze rozwiązuje sprawę. -- (mustafa): To dlaczego negujesz pomysł uświadamiania rodziców? Przecież to rozwiązałoby pewne problemy, nie?
-- (Krzycha): Znamy wspólnie co najmniej jedną, taką osobę, u której dobrze wiesz, że to nie jest, bierzesz i idziesz, bo wiadomo, jak to się skończy. -- (mustafa): Upór, bierzesz i idziesz, a nie siedzisz i biadolisz, że rodzina ci nie pozwala. Poza tym tak jak Grzegorz napisał.
-- (Krzycha): A co, jeśli jest ograniczany? Chciałby pomału pokonywać te lęki na własną rękę, ale rodzina go z domu nie wypuszcza? Co jest wówczas lekarstwem?
Kolejna bzdura. Jak z moich wypowiedzi może wynikać, że oczekuję jednego, uniwersalnego rozwiązania, skoro przez cały czas trąbię o tym, że nie należy wszystkich ludzi wrzucać do jednego wora i mierzyć jedną miarą. Naprawdę, nie chce mi się rozmawiać z kimś, kto nie rozumie, co się do niego pisze. Może, nie wiem, zwolnij sobie gadacza, czy co?
No to znów: psycholog, ale przede wszystkim dla tej ograniczanej osoby, żeby nauczyłą się większej asertywności, wsparcie jakiejś fundacji albo niech by nawet opieki społecznej, ukierunkowane na wyciągnięcie tej osoby z domu i zapewnienie jej warunków, w których nie będzie się bać postawić na swoim, a w razie co pomoc w samodzielnym stanięciu na nogi, np. jakieś mieszkanie treningowe. Może pójdzie na to mnóstwo pieniędzy, ale za to komfort psychiczny i przydatność takiej osoby patrząc długoterminowo może być duża.
A może nniektórym tutaj prowadzącym dyskusję przydałaby się jakaś pomoc w nabyciu choć drochę nie tyle asertywności co empati
Dziękuję wszystkim tym, którzy mnie wspierali i pomagali, wszystkim tym, z którymi miło się gawędziło i spędzało czas. Ostatnie zdarzenia przyspieszyły moją decyzję, odchodzę. Na koniec chciałem pogratulować moderatorom grupy o telefonach, Samodzielność oraz Polskie społeczeństwo działań skutkujących tym, że nie chce się tutaj zaglądać Mają wyłączność na słuszność, user nie ma prawa mieć innego zdania, a jeśli takowy broni swoich racji spuszczają ze smyczy swoją obronną maskotkę. Działania władzy pokazują jedynie, że wspomniana moderacja ma w głębokim poważaniu to co miśli zwykły user bez uprawnień moderatorskich, bo kimże taki user jest.. Brak wyjaśnień, merytorycznych, podpartych choćby regulaminem, to brak szacunku. Jak to nawet namiastka władzy potrafi uderzyć do głowy... Aha, kroplę czary przelał ban otrzymany za to, że napisałem do maskotki moderatorek, że się podlizuje, żałuję jedynie, że nie napisałem kulturalnie, a nie zgodnie z moimi zasadami, że zawsze piszę to co myślę, czyli, że liże dupę.
Tak Lowco, samokrytyka to dobra rzecz. Krzycho, wybacz, ale z uwagi na fakt, że sama nie musiałam nigdy korzystać oraz nie mam styczności z osobami, które by to robiły, nie orientuję się w konkretach, dotyczących mieszkań treningowych. Jeśli jednak miejsca w nich oferowane są także osobom niepełnosprawnym, to już wygląda zachęcająco. Jeśli natomiast wzięłaby się i zabrała jakaś sensowna fundacja albo i opieka społeczna do utworzenia takich miejsc konkretnie tylko dla niepełnosprawnych, z uwzględnieniem osób, pragnących się usamodzielnić i wyrwać sod skrzydełek mamy albo innych niesprzyjających rozwojowi warunków, to już podstawa do tego w tym kraju istnieje. Nie byłaby to nowina.
A tak, że jak napisałem, że większy socjal dla tych na prawdę niezdolnych do samodzielnej egzystencji to nie, bo dla każdego niewidomego. W taki właśnie sposób, może wynikać. Twoje trąbienie jest tylko w jedną stronę. Jak ludzie jakoś tam ogarnięci mówią, że tych mniej zaradnych powinno się aktywizować i że takie osoby powinny pracować jak każdy to „nie mierz wszystkich jedną miarą”, ale socjal nagle jest rozwiązaniem dla wszystkich tak dobrym, że już nie trzeba szukać lepszego. I weź może odnoś się do konkretów, a nie Urządzasz sobie tutaj popis osobistych wycieczek.
-- (Krzycha): Kolejna bzdura. Jak z moich wypowiedzi może wynikać, że oczekuję jednego, uniwersalnego rozwiązania, skoro przez cały czas trąbię o tym, że nie należy wszystkich ludzi wrzucać do jednego wora i mierzyć jedną miarą. Naprawdę, nie chce mi się rozmawiać z kimś, kto nie rozumie, co się do niego pisze. Może, nie wiem, zwolnij sobie gadacza, czy co?
No, i znowu piszesz głupoty, bo ja cały czas powtarzam, że jestem za pracą i samodzielnością i ludzi do niej namawiam, co w kilku przypadkach się udało.
Jakie to żałosne że niewidomi cieszą się z możliwości pracy za gówniane pieniądze. Rehabilitacja przez pracę doprowadzi do garba, ja rehabilituję się nad morzem nic nie robiąc w hotelu wolę to niż zapisywać się w dziejach ludzkości.
Renta plus minimalna płaca, to już nie takie góniane pieniądze, zwłaszcza z 500 plusem, wychodzi z tego dobra średnia krajowa, a nie każdy musi pracować za najniższą krajową, tak tylko wspomnę. W każdym razie m.in. taki jak ten post wyżej utwierdza mnie tylko w przekonaniu, że trzeba kłaść nacisk na tworzenie rozwiązań pomagającym niewidomym w pracy, a nie tylko dawać im pieniądze.
Zapraszam osoby posiadające piesy, lub chcące je posiadać, do dołączenia do grupy o psach przewodnikach.
balteam, Na to żeby być w tym hotelu nad morzem na pewno nie wystarczyła by mi najniżasza krajowa i żałosna renta od Państwa. Musiałem na to zapracować czyli uzyskać dochód 6 000PLN na rękę bo hotel miał 4-gwiazdki a do tego lubię piwo.
This site uses cookies to enhance your experience.