Ja, jednak staram się to ograniczyć do minimum. Jeśli coś robię, to napewno nie po to, żeby coś udowodnić, bo i tak zawsze znajdzie się ktoś, komu coś nie będzie pasowało.
Czasem to robię, ale to jednak jest różnica, bo to ja decyduję, co jest dla mnie ważne i co chcę robić, a czego nie. Szczerze mówiąc często różni się to od tego, co większość ludzi uznaje za niezbędne do życia.--
Brakuje mi wychodzenia na długie spacery z słuchawkami na uszach, z głośną muzą, większej spontaniczności i tego, żeby npc mnie zostawili w spokoju, kiedy sobie gdzieś idę.
Wywiesić hotelową zawieszkę: nie przeszkadzać - do not disturb. xD -- (djsenter): Brakuje mi wychodzenia na długie spacery z słuchawkami na uszach, z głośną muzą, większej spontaniczności i tego, żeby npc mnie zostawili w spokoju, kiedy sobie gdzieś idę. --
Kto to npc? Ktoś konkretny czy pomyłka w pisowni? -- (djsenter): Brakuje mi wychodzenia na długie spacery z słuchawkami na uszach, z głośną muzą, większej spontaniczności i tego, żeby npc mnie zostawili w spokoju, kiedy sobie gdzieś idę. --
Kto npc? Ktoś konkretny czy pomyłka w pisowni?-- (djsenter): Brakuje mi wychodzenia na długie spacery z słuchawkami na uszach, z głośną muzą, większej spontaniczności i tego, żeby npc mnie zostawili w spokoju, kiedy sobie gdzieś idę. --
NPC to postacie sterowane przez komputer. W grze, jaką jest życie, jesteś Ty i jakieś randomowe enpece, przeszkadzające w realizacji Twoich celów. Czasem ciężko przewidzieć ich zachowanie, bo są dośc autonomiczne, inne z kolei mocno przewidywalne... :D
Tak, to może dosyć obraźliwe określenie na losowych ludzi, ale trudno ich nazwać inaczej, kiedy cały czas się wpieprzają, dekoncentrują i pytają zawsze o to samo.
Mam to samo, ale oczywiście każdemu zawsze grzecznie odmawiam, chamem nie jestem. Miałem ostatnimi czasy przesiadkę na dworcu w Lublinie, i postanowiłem sobie połazić, pozwiedzać, gdzie perony, gdzie żarełko, gdzie PKS, jak linie prowadzące zrobione i tp. W ciągu 10 minut spokojnie kilkanaście osób zapytało mnie gdzie chcę iść, i czy mi nie pomóc, bo macałem łapą poręcze i mało kto wie, że tam brajl jest. Jeden gościu to nawet mnie śledził, bo on na syna czekał, i wie co to znaczy nie widzieć, bo jego ojciec, czy jakiś tam dziadek był niewidomy i ja z pewnością pomocy musiałem potrzebować.
Ej, ale oni po pierwsze naprawdę czasami są pomocni, a po drugie jednak nie dewaluujmy tej chęci pomocy, nawet jeśli jest nieporadna. Bo potem mamy pretensje, że ten naród to taki nieczuły.
Otóż to @Julitka. Jak ktoś wiecznie burczy i odgania się obrażonym tonem od wszelkiej pomocy, to jest to tylko jego mentaly problem. Nie mówię tu o odganianiu się przed imbecylami, którzy wszystko wiedzą lepiej i nic do nich nie dociera.
Każdy kto twierdzi, że ludzie są nie pomocni, że mają w dupie ludzką krzywdę i generalnie wywalone w niepełnosprawności, dostanie ode mnie plaskuna na potylicę, z wyłączeniem kobiet rzecz jasna. Osobiście spotykam się z aż zadużą ilością takich ludzi.