Co do Jerzy Ciady, to również słuchałam, a jedną to nawet miałam jako lekturę szkolną w tamtym roku, to było Opium w Rosole i też wcześniej tam czytałam sobie w wakacje jakieś dwa lata temu, czy nawet trzy lata temu. A co do Ciotki z Gryzotki, to mam zamiar przeczytać i chyba to zrobię.
Ja osobiście najbardziej lubię te starsze tomy Jerzycjady, typ Małomówny i Rodzina, czy Szósta Klepka, Kłamczucha, ale tak najbardziej, najbardziej to Kwiat Kalafiora. Z tych nowszych to, no ładne, Tygrys i Róża, Imieniny, no w ostatnim roku czytałam Feblik, Wnuczkę do Orzechów, dawniej jeszcze Sprężynę, Żabę, ale jakoś mnie tak nie ujęły. A te pierwsze książki z Jerzycjady, co prawda one są dosyć odległe od nas czasowo, no bo mówią o latach 70., no to większości z nas jeszcze nie było na świecie, ale to jest właśnie ciekawie opisane i wtedy, jak dla mnie, to Musierowicz była taka najbardziej autentyczna, a teraz czasami powiera własne wzorce. Mi to niby nie przeszkadza, ale chyba jednak wolałam tej starszej powieści, takie jest moje zdanie. Aha, a miałam lekturę szkolną Kwiat Kalafiora, kiedyś.
Z książek Musierowicz, które czytałam lub słucham, no to na Kolonii czytałam Pulpecję, to mi się ogólnie nie podobało, ale najbardziej to mi się podobało Nutria i Nervus, to była taka fajna książka. Albo też Ida Sierpniowa, to też taka któraś właśnie z tych pierwszych, albo też Noelka, to też taka fajna książka taka. Albo Język Trojka. To kiedyś tam czytałam i ostatnio też zaczęłam audiobookę słuchać i albo mi się MP3-ka rozładowała, albo nie miałam czasu na posłuchania, więc tak to z wysłuchaniem audiobooka mnie wyglądało. Czy jeszcze jakieś tam książka? Imieniny też czytałam. I chyba tyle. No Kłamczuchę też, kiedyś tam, no Kwiat Kalafiora. Też czytam. To się zdarzyło nieraz. Tygrys i Róża również. I ostatnio tak, żeby sobie jakąś książkę przeczytać, właśnie przeglądałam te części Jerzy Ciadej, czego jeszcze nie czytałam, więc idę czytać.
Ja mam problem w życiu, bo miałam napisać recenzję małomównego i rodziny, ale jakoś nie mam pomysłu jak się za to wziąć, więc sobie tak w końcu odpuściłam na razie.
Przeciwka. Aj, dobrze.
przycisk, no co do mnie ja jak to ja czytam po dwie, po trzy książki na raz, jeszcze przyzwyczajenie chyba z liceum i ze studiów bo szczególnie na studiach tak trzeba było robić, dwie, trzy, cztery książki na raz to, no cóż mój rekord to sześć na raz no ale to już było ciężko, no ale cóż tak to bywa, w każdym razie teraz niedawno skończyłam dwie, teraz jeszcze też czytam kolejne dwie, myślę, że jakaś recenzja się pojawi na blogu powiem wam, że gdybym miała recenzować wszystko co czytam, tak po kolei to wiecie, ja mogę wrzucać na bloga, tylko, że nie wiem czy byście chcieli to czytać, bo tego byłoby bardzo, bardzo dużo dobra, nie będę nagrywać drugiego z tego wpisu, właściwie już trzeci, bo cały czas, a to coś na blogu, a to jakieś wiadomości, w każdym razie coś tam, jakąś recenzję wrzucę, mam nadzieję, że was do czegoś do jakiejś lektury zachęcę nie musi być teraz, może w przyszłości, ale właśnie po to to piszę to tym razem SMS, to nie Elton trzymajcie się
Ja bym nie mogła po kilka książek czytać naraz, ponieważ by mi się wszystko myliło. Jedno z drugim, z trzecim. Ale szczerze mówiąc nie próbowałam, więc mam tylko takie przypuszczenia. Co do tego. Ale w praktyce to nie było jeszcze przetestowane. Także na razie jeszcze nic nie wiadomo.
przyciska. A wiesz co, no nie bardzo było wyjście. Przede wszystkim dużo było lektur na polonistyce. Tak policzyłam, że koło 100 na właściwie rocznik, bo to nie jeden przedmiot, tylko a to takie, a to inne, a to jakieś artykuły. No łatwo nie było, ale na szczęście mam dobrą koncentrację uwagi, dobrą pamięć i jakoś tam szło. Tu słuchałam, tu czytałam w brajlu, tu jakoś audio, tu przepisywałam. No po prostu ciekawie było, ale teraz to po prostu czytam tak dla przyjemności. To jest dla mnie relaks. No co innego jak do pracy, czy na przykład czy tak jak ostatnio rzeczy różne do RODO trzeba było czytać. No nie powiem, że to był relaks. No nie, to byłoby kłamstwo jak stąd do Egiptu. No ale w każdym razie ja uwielbiam czytać książki, relaksuję się przy nich. To jest moja ukochana forma relaksu. Także jak sobie nawet czytam dwie czy trzy, to daję radę. To już jest mój wybór. No a na studiach i jeszcze właściwie w liceum bo jeszcze przecież muzyczna była szkoła no to to jednak tak troszeczkę życie wymusiło. Ale dałam radę i nie zniechęciło mnie to do czytania. Mnie się do czytania nie da zniechęcić.
A ja teraz czytam sobie książkę pod tytułem Drugie dziecko autorstwa Charlotte Ling.
o, czytałam jak najbardziej lubię Charlotte Ling w ogóle Charlotte ostatnio czytałam Oszukano i Dom Curek jeszcze wcześniej, Dom Sióstr przepraszam bardzo, Dom Curek to jest inna autorka, Dom Sióstr jeszcze jest Wielbiciel, świetna książka tej pani, a Drugie Dziecko oczywiście czytałam no niesamowita książka, ciekawa jestem co powiesz Aniu, jak ją skończysz ...
Na razie to ja się zastanawiam, co się stało z tym drugim dzieckiem, z tym Brianem, tym co został bez rodziców. Ciekawe jestem, co z nim zrobili. Na razie zaszłam do tego, że oddali go na farmę jakiegoś gościa. No i to tyle. Powiem Ci, że ja lubię takie książki czytać, bo wtedy to człowiek się tak utożsamia z tymi bohaterami i tak wkracza w ten świat. I to jest tak jakby odkrywał to wszystko. Wszystkie wydarzenia, on sam, tak jakby, jak to powiedzieć, no generalnie bardzo ciekawa książka. Ja lubię takie powieści z przeszłością w tle, coś z tajemnicą, takie fajne, fajne. Dom córek. Kto to napisał, jaka autorka?
Wiesz co, Ania, no ja pamiętam, co tam się działo, ale jakby Ci tu powiedzieć, żeby Ci i powiedzieć, i nie powiedzieć. To, dobra, wybrnę z tego tak, żeby Ci nie zniechęcić, a zachęcić. No, powiem Ci, że to będzie bardzo emocjonujące. I to, co Sara przeżyje, i to, co ten chłopak na farmie przeżyje. Aha, i tyle. Całuski.
no to rzeczywiście oj zachęciłaś mnie zachęciłaś będę to czytać
przycisk. Cieszę się, że Cię zachęciłem, a nie zniechęciłam. Czytaj, czytaj, bo to wciąga. Ale będziesz poruszona, to Ci powiem. I to ostro. Buziaczki. Hej, hej.
あい、ちょんがっちょんがっ
Ja właśnie skończyłam czytać książkę właśnie tej autorki Ling Charlotte, drugie dziecko i teraz zaczynam czytać Echowiny tej samej autorki.
przycisk. O, też czytałam Echowiny. No, a jak tam twoje wrażenia po tym drugim dziecku? No wiesz, nie będziemy oczywiście streszczać, ale powiedz, czy byłaś zaskoczona? Ja to byłam zaskoczona, ale szczególnie postawą tej, tej Fiony.
Wiesz, Symo, ja też byłam zaskoczona postawą Siony, ale powiem Ci, że co mnie zaskoczyło, kto ją zamordował. Nie spodziewałam się, że ta Gwyn Dolin, czy jak jej tam potrafiła... Już idę! ...potrafiła zabić. Przecież ona, jak się mówiło, że to jest... Ona tylko... Ona, w ogóle jeszcze ten wątek jej i tego Dawida, w ogóle taki, przecież zawsze mówiło się, że ona to tylko na farmę się nadaje, przy tatusiu, wszystko. I zaskoczyło mnie, że ten... Pan Dawid, że się zaręcili, no ale potem to już... Potem to już zerwali te zaręczyny i nie zauważyłam, znaczy, powiem Ci, że zaskoczyła mnie tata to, że ta córka tego hada mogła zamordować tą panią, przecież ta pani nic jej nie zawinniła.
przycisk. Kurczę, ale fajnie opowiedziałaś, tylko za dużo zdradziłaś zakończenia. Może ktoś chciałby przeczytać? No wiesz, ja oczywiście pamiętam. No ale jak już tak poszło za ciosem, no powiem ci, też byłam zszokowana, że akurat Gwendolin ją, no, wiemy co zrobiła. W każdym razie, książka bardzo ciekawa i trzymająca w napięciu. Echowiny też jest ciekawe, chociaż ma trochę takich dłuży sn. Ale dasz sobie radę. Przebrniesz. Ja przebrnęłam to i ty przebrniesz. Buźka!
Spoko. Kurczę, no rzeczywiście, pospieszyłam się z tym. No przepraszam. Ale wszystkim tym, którzy nie czytali drugiego dziecka Link Charlotte polecam tą książkę. Bardzo fajna.
