Festiwale, konkursy dla niewidomych/niepełnosprawnych

Festiwal Zaczarowanej Piosenki
Hanna Banaszak, Krzysztof Cugowski, Adam Nowak i Łukasz Łyczkowski z The Voice of Poland wystąpią z finalistami 14. edycji Festiwalu Zaczarowanej Piosenki!
Ruszyła 14. edycja Festiwalu Zaczarowanej Piosenki, ogólnopolskiego konkursu dla osób niepełnosprawnych utalentowanych wokalnie. Najlepsi z nich w czerwcu zaśpiewają na krakowskim Rynku w towarzystwie gwiazd polskiej piosenki, m.in.: Hanny Banaszak, Krzysztofa Cugowskiego, Adama Nowaka i Łukasza Łyczkowskiego, finalisty The Voice of Poland.
Konkurs rozgrywany jest w dwóch kategoriach wiekowych: dziecięcej (10–16 lat) oraz w kategorii młodzieży i dorosłych (powyżej 16 roku życia). Ze wszystkich osób, które do 18 marca 2018 r. nadeślą zgłoszenie oraz nagraną przez siebie na płytę dvd piosenkę w języku polskim, jury wybierze 32 szczęśliwców, którzy wystąpią w koncercie półfinałowym w warszawskich Łazienkach. 12 osób, które zaprezentują się najlepiej, otrzyma zaproszenie na warsztaty wokalne do Krakowa, a potem na Rynku Głównym walczyć będzie o cenne nagrody. Przebieg festiwalowych zmagań relacjonować będzie telewizyjna Dwójka.
Jak co roku, najlepsi wyśpiewają Statuetki Zaczarowanego Ptaszka oraz stypendia finansowe na rozwój talentu wokalnego.
Festiwal Zaczarowanej Piosenki to wspólne przedsięwzięcie Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko”, Telewizji Polskiej S.A. realizowane przy wsparciu Narodowego Centrum Kultury. Festiwal opieką artystyczną otacza Irena Santor.
Konkurs patronatem honorowym objęła Małżonka Prezydenta RP – Agata Konhauser-Duda.
Na zgłoszenia czekamy do 18 marca 2018 r. pod adresem: Festiwal Zaczarowanej Piosenki; Telewizja Polska S.A., ul. J. P. Woronicza 17, 00-999 Warszawa.
Wszystkie informacje dostępne są na stronie zaczarowana.pl
oraz pod numerem telefonu 22 5478791.

Zaśpiewaj Osiecką
„Okularnicy”, „Na całych jeziorach ty”, „Na zakręcie” czy „Niech żyje bal” – to przykładowe tytuły piosenek, które można będzie zaśpiewać podczas VIII Festiwalu Widzących Duszą „Muzyka Otwiera Oczy”. Podczas tegorocznej edycji wykonawcy zmierzą się bowiem z przebojami najbardziej znanej polskiej „tekściary” (jak sama o sobie mówiła), panienki z Kępy – Agnieszki Osieckiej. Festiwal, organizowany przez bydgoskie stowarzyszenie Inicjatywa Kulturalna „Bard” i Lokalną Inicjatywę Kulturalną Morzewiec, odbędzie się w dniach 13–14 października 2018 r. Zapisy już trwają.
Konkurs adresowany jest do osób z orzeczoną dysfunkcją wzroku. By wziąć w nim udział, należy przesłać nagrania 2 piosenek (najlepiej tych wybranych na festiwal). Zgłoszenia przyjmowane są mailowo do 30 września 2018: lik.stowarzyszenie@gmail.com i swiatlownia@onet.pl. Organizatorzy proszą o wysłanie zgłoszenia na oba adresy jednocześnie w dwóch częściach (po jednym utworze w jednym mailu). Oprócz nagrań zgłoszenie musi zawierać: imię i nazwisko wykonawcy, dokładny adres/adresy, kontakt telefoniczny (tel. kom.) i e-mail; parę słów o sobie (dla konferansjera); opis lub skan orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oraz tytuły utworów Agnieszki Osieckiej wybranych na Festiwal.
Pozytywne przejście etapu eliminacji organizatorzy potwierdzą drogą e-mailową w terminie do 5 października 2018 r.
Na zwycięzców Festiwalu czekają nagrody pieniężne, rzeczowe oraz specjalne.
Szczegółowe informacje oraz regulamin festiwalu dostępne są na stronie: http://www.zrodlowciazbije.pl/fwd.html.

Oo fajnie, że ktoś tutaj przesyła możliwości fajnych festiwali.

Konkurs o brajlu
Polski Związek Niewidomych wspólnie z Europejską Unią Niewidomych serdecznie zaprasza wszystkich chętnych do udziału w 12. edycji Onkyo World Braille Essay Contest.
Ten prestiżowy ogólnoświatowy konkurs literacki jest organizowany od 2007 roku, aby promować korzystanie z alfabetu Braille’a – kluczowego dla osób niewidomych narzędzia w pozyskiwaniu informacji oraz ważnego środka umożliwiającego uczestniczenie w życiu społecznym. Fundatorami atrakcyjnych nagród w konkursie są firma ONKYO oraz brajlowskie wydanie japońskiego dziennika „Mainichi”.
W tym miejscu przypominamy, że w 10. edycji konkursu Pani Teresa Dederko zdobyła pierwszą nagrodę za swoją pracę pt. „Widzę palcami”.

Tematem prac konkursowych mogą być takie zagadnienia, jak:
• „Rola pisma Braille’a w życiu społecznym, politycznym, itp.”
• „Jak żyć z brajlem”
• „Zabawne wydarzenia związane z pismem punktowym”
• „Jaka będzie przyszłość pisma Braille’a”
• „Zalety i wady pisma Braile’a w porównaniu z pismem zwykłym lub mową syntetyczną”
• ”Brajl w sztuce i muzyce”
Powyższa lista nie jest jednak zamknięta. Organizatorzy serdecznie zachęcają do poruszania innych ciekawych wątków i kreatywności w swoich pracach.

Zasady konkursu

Do konkursu można zgłaszać jedynie własne, autorskie prace, napisane w dowolnej formie literackiej (wiersza, felietonu, eseju, wywiadu, a nawet listu).
W konkursie mogą wziąć udział wszyscy, bez względu na wiek, także osoby widzące, np. nauczyciele, instruktorzy Braille’a. Nagrody przyznawane będą w dwóch kategoriach wiekowych: dzieci i młodzież do 25 r. życia oraz osoby powyżej 25 roku życia.

W konkursie nie mogą brać udziału osoby piszące zawodowo do ogólnodostępnych mediów. Laureaci pierwszej nagrody również nie mogą składać swoich prac w ciągu trzech lat od jej przyznania. Prace nadesłane w poprzednich latach nie mogą być ponownie zgłaszane.

Zgłaszane teksty mogą być napisane w języku angielskim lub polskim. Prace napisane po polsku powinny mieć od 800 i nie przekraczać 1000 słów (z tolerancją do 10%). W wyjątkowych wypadkach prace krótsze niż 800 słów mogą być brane pod uwagę.

Zgłoszenia:

Autorskie prace w języku polskim lub angielskim należy przesłać do Instytutu Tyflologicznego Polskiego Związku Niewidomych w formie elektronicznej, na adres prezes@pzn.org.pl, w nieprzekraczalnym terminie do 8 czerwca 2018 r.

W temacie wiadomości prosimy wpisać: „konkurs o brajlu”.
Nadesłana praca, wyłącznie w formie elektronicznej powinna przed tytułem zawierać:
• imię i nazwisko autora, płeć, wiek;
• kraj;
• nazwę organizacji członkowskiej EBU, która zgłasza pracę do konkursu (Polski Związek Niewidomych);
• liczbę słów tekstu napisanego w języku ojczystym.
Specjalnie powołany zespół wybierze maksymalnie 5 najlepszych prac, które zostaną przetłumaczone na angielski i przesłane organizatorom.

Dodatkowe informacje
Biorąc udział w konkursie, autorzy przekazują prawa autorskie do swoich tekstów, a także wyrażają zgodę na ich ewentualne opublikowanie. Zwycięzcy konkursu zobowiązani są do przesłania swojej fotografii, a także do wyrażenia zgody na publikację swojego wizerunku na stronach EBU i w drukowanych publikacjach.

Nagrody i wyróżnienia: najlepsza praca – 2000 USD, druga nagroda w kategorii dzieci i młodzież do 25 lat – 1000 USD, druga nagroda w kategorii osoby dorosłe powyżej 25 r. życia – 1000 USD, trzecia nagroda – po dwie prace w każdej z kategorii mogą otrzymać nagrodę w wysokości 500 USD każda.

Więcej informacji, zasady i harmonogram, a także prace nagrodzone w poprzedniej edycji konkursu można znaleźć na stronie: http://www.euroblind.org/

Powiem tak: nasłuchałam się o tych festiwalach dla niewidomych. Choćby takich rzeczy, że pierwsze miejsca rok w rok wygrywają mniej więcej te same osoby. No bo czemu nie? Kto podskoczy staremu wyjadaczowi, który swoje doświadczenie i renomę ma?

Tak, generalnie fakt. Może nie "rok w rok", bo niby jest zasada, że laureatami się dwa razy nie zostaje, ale przecież kto mu zabroni jechać na jakiś inny festiwal i tam zdobywać laury? Cóż, tak jak mówiłam, na festiwalach potrzebują tylko takich "zdolniach", co to nie wiadomo, co potrafią.

generalnie to nawet logiczne, że najlepsi wygrywają kilka festiwali, tylko nie wiem czy są najlepsi;D

Wiesz, są uważani za najlepszych, ich sława ich czasem wyprzedza i robi całkiem niezłą robotę, jak wszędzie

Do wypowiedzi Huberta dołączę chyba tylko tyle, że często niewidomy czy może szerzej, niepełnosprawny otrzymuje złdną motywację. Polega na tym, że jakkolwiek gra, śpiewa, czy co tam jeszcze artystycznego nie robi, ważne, że coś tam z tego wynika, że jakoś popiskuje i już jest taaki super. Więc co taka osoba robi? jest festiwal, konkurs no to jedzie, bo przecież go chwalą czyli jest w tym dobry. Najgorsze jest w tym to, że gdy taki człowiek spróbuje szerzej chociażby na otwartym rynku artystycznym to nagle dostaje kubeł zimnej wody na głowę i często odwraca się od tych wszystkich artystyczności, płacze, wzdycha, w depresje wpada, bo przecież mówili mu / jej, że jest taaki / taaka super i gdzie to się podziało? a na konkursach dla niepełnosprytnych pochwalą, że pięknie śpiewa, że może oczami nie zobaczy, ale duszę ma taką czystą i códowną, że taki wrażliwy, że widzi muzyką, że.... a przy okazji wielkich tego świata zobaczy, gwiazda łaskawie rękę uściśnie, powie, łzy przełykając wzruszenia, że przeżycie to było wspaniałe. No i jak tu nie jechać? jak śpiewał Przybora.

@Tomecki
W punkt!

No właśnie. Dlatego trzeba chociaż troszke być świadomym, że nie jesteśmy idealni. A ja z doświadczenia wiem, że wszystkie festiwale dla osób z różnymi niepełnosprawnościami. Czyli takie, gdzie są i niewidomi, i Głusi itp. Wygrywają osoby z zespołem Downa. Chociaż w konkursach integracyjnych jest nieco inaczej. W tym roku byłam na ogólnopolskim integracyjnym konkursie . I zajęłam trzecie miejsce w swojej kategorii wiekowej. Uważam, że w tym roku zrobili bardzo fajnie, bo w każdej kategorji były po dwa miejsca. Dla niepełnosprawnych, i dla pełnosprawnych. Uważam, że słusznie, bo niektórzy niepełnosprawni nie mieli by szans z pełnosprawnymi. Nie mówie tu, o niewidomych, bo w sumie my byśmy mogli być w kategorii osób zdrowych, bo oczami się nie śpiewa. Ale są osoby, które mają np wadę wymowy, albo coś. I powinny być traktowane osobno.

Nie śpiewamy oczami, ale już np ruch sceniczny to jest problem. I ja bym rozszerzyła: z zespołem downa/po prostu upośledzone. Bywało się na tych konkursach, gdzie to upośledzony dostawał jedno z miejsc, bo... Bo nie wiem, nóstwo pracy włożył w nauczenie się? Nie no sorry, fajnie, jasne, tylko to jest takie słabe, bo jak ktoś taki będzie się mierzyć z tymi w normie, to już ma sporą gwarancję, że coś zajmie, bo jak tu takiemu nie dać miejsca, przecież tak się starał

Dokładnie. Powinien być podział na osoby sprawne i niepełnosprawne intelektualnie. Chyba festiwal zaczarowanej piosenki jest dla niepełnosprawnych fizycznie.

osoby z zaburzeniami intelektualnymi to chyba trochę faktycznie inna sprawa, bo często tu faktycznie trudno opanować śpiew, trudno do kogoś dotrzeć, tylko tak się zastanawiam nad prbami zdobycia popularności przez takie rzeczy, a już największym kuriozum to festiwal muzyki dla niesłyszących, o którym kiedyś gdize coś nomen omen o uszy mi się obiło :d. To trochę tak jakby zorganizować raidy samochodowe dla niewidomych. niby się da, ale pytanie jaki ma to sens? tj dla nas, niewidomych wewnętrznie to jest jak najbardziej ok, ale na zewnątrz może róbmy to, do czego się faktycznie nadajemy i w czym możemy konkurować z osobami pełnosprawnymi.

Był nawet zorganizowany rajd samochodowy dla głuchoniewidomych. Oprócz głuchoniewidomego, który był kierowcą siedział pilot, a do tego z tyłu tłumacz przewodnik.

Tomecki- to tak jakby dla nas zrobić chwestiwal gier video.

Hm, słuchajcie, ale z drugiej strony chyba bylibyśmy oburzeni, gdyby jakiś widomek dziwił się, że bierzemy udział w rajdach samochodowych i mamy gry komputerowe, choć audio, albo że biegamy lub chodzimy w nordic walking...

O rajdy bym się nie obraziła, bo sama dobrze wiem, że przecież nie możemy być w nich tak aktywni, jak widzący. A gry... No cóż, skoro jasno wiadomo, że audio, to czemu ktoś miałby być zaskoczony? A nordic walking... Da się. Choć w jakichś mistrzostwach brać udziału chyba też byśmy nie mieli po co, chyba, że trasa by była bez przeszkód. A o bieganie... Też nie ma się co burzyć, skoro wiadomo, że sami sobie za bardzo nie pobiegamy

Ale co innego mieć coś dla siebie typu nasze gry audio, jakieś wewnętrzne konkursy nawet i w jeździe samochodem z pilotem, przewodnikiem, tłumaczemm i kim tam jeszcze, a co innego pokazywać światu, że niby niewidomy może i samochodem jeździć, bo nie może, a jazda z ekipą wspomagającą to hm... sama ta ekipa lepiej by se dała radę więc na cholerę ten ślepy w środku jeszcze. Światu trzeba pokazać to, co faktycznie możemy robić tak samo, jak reszta tego świata.

@Tomecki dobrze powiedziane.
Co do festiwali, śpiewania etc to czasem w szkołach dla niewidomych są tzw. Koncerty, na których śpiewa dużo osób.
Inna sprawa, że w większości to albo realizacja dźwięku jest padnięta, bo nie dość że sprzężenia, to poziom podkładu czasem głośniejszy lub o wiele cichszy od śpiewającego i jeszcze inna, że często sam śpiewający nie umie tego robić, a często na te koncerty chodzenie jest obowiązkowe. I weź później przez 2 godziny tego słuchaj.