Księga zażaleń (wpisy z okresu lipiec 2020 - czerwiec 2021)

Wczoraj z tego świata odszedł mój pies.

Współczuję.

Współczuję. W 2014 też straciłam ukochanego psa. Był dla nas jak członek rodziny. Wpadł pod samochud. Drugiego takiego już nigdy nie mieliśmy. Był najmądrzejszym psem na świecie.

straciłem psa w kwietniu, więc domyślam się co przeżywasz.

x

Cococo?

Nie chcę wchodzić w szczegóły, ale tylko spytam tkoś z kolegów czy rodzina?

Wszyscy.

EE, Daszek, biłbyś na Tyflonet, nie było źle i w sumie do tej chwili nie jest.

Mogłem fajnie i elegancko spędzić weekend, no ale właśnie, mogłem a wyszło jak zwykle. Tak ludzie kochani, jestem chory, mam koronę, hifa, kiłę i dżumę w jednym. I tak, z tego powodu najlepiej mnie nie wpuszczać do domu i omijać szerokim łukiem.

Kocham cieple piwo. Misiek. Siciliano może potwierdzić. CO do Twojego ostatniego wpisu ludzie potrafią mieć lekką paranoję.

Nie cierpie, gdy ludzie nie piszą konkretnie o tym, co z nimi się dzieje. Człowiek po prostu mówi, że coś się stało, ale konkretów nie podaje, znika z sieci, a ty po przeczytaniu tego wszystkiego nie rozumiesz, czy radować się, czy się martwić. Zapytać też nie możesz, bo niema go online. Zostaje tylko czekanie do rana i martwienie, aby coś nie stało się, bo osobnik mieszka w takich warunkach i z taką rodziną, że szkoda gadać. Niby niedługo mamy wspulny wyjazd, ale rodzina jest tak patologiczna i jedno cześnie nadopiekuńcza, że dziś mówi, że on napewno pojedzie, a jutro, że nie. Ja chyba się uspokoje tylko wtedy, gdy go zobaczeŁ. Nie mam, gdzie to wszystko wylać, dla tego piszę tu, bo po coś jednak ten wątek powstał. :-) Bardzo was wszystkich proszę: pamiętajcie, że ktoś może nie spać, bo się martwi o was, mówcie zawsze konkretnie. Lepiej napiszcie dwa słowa, niż ileś nic nie znaczących i tylko mylących zdań.

Jakiś ten Sylwester... Krótki... :(

To albo nadopiekuńcza, albo patologiczna. Z patologii to trzeba się wyrwać jak najprędzej, ale z drugiej strony jeśli ktoś się w tym wychował i nie poznał innego życia to będzie ciągnęło wilka do lasu. W przeważającej większości takie osoby nie chcą poznać innego życia, a jeśli nawet poznają to za jakiś czas i tak wrócą na stare śmieci. Ja już przestałem takim pomagać, bo to syzyfowa praca, a aktualnie osób z patologii, które wyszły na prostą znam raptem 3 na kilkadziesiąt.
-- (monstricek):
Nie cierpie, gdy ludzie nie piszą konkretnie o tym, co z nimi się dzieje. Człowiek po prostu mówi, że coś się stało, ale konkretów nie podaje, znika z sieci, a ty po przeczytaniu tego wszystkiego nie rozumiesz, czy radować się, czy się martwić. Zapytać też nie możesz, bo niema go online. Zostaje tylko czekanie do rana i martwienie, aby coś nie stało się, bo osobnik mieszka w takich warunkach i z taką rodziną, że szkoda gadać. Niby niedługo mamy wspulny wyjazd, ale rodzina jest tak patologiczna i jedno cześnie nadopiekuńcza, że dziś mówi, że on napewno pojedzie, a jutro, że nie. Ja chyba się uspokoje tylko wtedy, gdy go zobaczeŁ. Nie mam, gdzie to wszystko wylać, dla tego piszę tu, bo po coś jednak ten wątek powstał. :-) Bardzo was wszystkich proszę: pamiętajcie, że ktoś może nie spać, bo się martwi o was, mówcie zawsze konkretnie. Lepiej napiszcie dwa słowa, niż ileś nic nie znaczących i tylko mylących zdań.

--

Nie, sam człowiek jest jak najbardziej ok, on stara się z tego wszystkiego wyjść, powoli nawed udacznie, ale widać, że sporo jescze przed nim. Też raczej takim rzadko pomagam, ale w tego dla czegoś wierze.

Rodzina jak najbardziej może być nadopiekuńcza i patologiczna. Patologiczna dlatego, że nadopiekuńcza.

Julitka, właśnie o to mi chodziło. Swoją drogą, wszystko jóż jest w porządku.

No cóż, powodzenia.
-- (monstricek):
Nie, sam człowiek jest jak najbardziej ok, on stara się z tego wszystkiego wyjść, powoli nawed udacznie, ale widać, że sporo jescze przed nim. Też raczej takim rzadko pomagam, ale w tego dla czegoś wierze.

--

To w takim razie całkiem inaczej rozumiemy patologię.
-- (Julitka):
Rodzina jak najbardziej może być nadopiekuńcza i patologiczna. Patologiczna dlatego, że nadopiekuńcza.

--

Istnieje jeszcze określenie "rodzina dysfunkcyjna", które jak się wydaje w wielu wypadkach może, jako mniej stygmatyzujące i lepiej oddające stan faktyczny, zastąpić wg mnie często nadużywane określenie "rodzina patologiczna", zwłaszcza w ustach osób zawodowo wykonujących działania społeczne, np. nauczycieli i pracowników socjalnych.
Ale nie rozwijajmy tutaj nadmiernie tego tematu, bo zaczynamy już odbiegać od przeznaczenia wątku.

Nie podoba mi się aktualny rozwój platformy, z której do was piszę. W szczegóły nie chcę wnikać nie chce burzy robić do samego autora projektu nic nie mam.