Witam w moim kolejnym wątku! Stworzyłam wątek o takim temacie, ponieważ jestem ciekawa, jakiej muzyki lubią słuchać inni eltenowicze, i co myślą o innych gatunkach muzyki. Jeżeli chodzi o mnie, to ja słucham najczęściej Hevi metalu, rocka lub indi rocka, ale zdaża mi się posłuchać techno, popu czy hip-popu. Jeżeli chodzi o hevi metal czy rock i indi rocka, to są to utwory w języku Słoweńskim, Serbskim/Angelskiim, a techno Angelskie, tylko, pop Ukraiński, Słoweński, żatko Polski, a hip-pop tylko po Polsku. A jak to wygląda u was?
Może i nie jestem aniołem, ale jestem warta tego żeby chwilę zemną pogadać.
Najbardziej to lubię słuchać Hands Upu. A tak konkretnie nie najbardziej tylko ogólnie to lubię wszelaką muzykę elektroniczną, szerzej nazywaną EDM. Najbardziej z tego nurtu to lubię wspomniany Hands Up, Electro House, Uplifting Trance, Classic Trance, Drumm & Bass ale taki bardziej melodyjny, Happy Hardcore, Eurodance, Italo Disco, Synthwave, Ambientu/chilloutów/gatunków pokrewnych też czasami mi się zdarza słuchać. Lubię też pop, ale taki troszkę starszy, z nowego to mało co trawię, rock także, ale w lżejszych odmianach, chociaż czasami jakiegoś metalu to miło posłuchać. @Olcia przez techno to co masz do kładnie na myśli? Wiele osób błędnie interpretuje Techno jako całość muzyki elektronicznej dlatego pytam. Zarzuć jakimiś przykładowymi trackami to się obaczy.
Stary hip hop, pop do 2010, eurodance i gatunki pochodne, Rock symfoniczny, punk, muzyka klubowa ale też raczej starsza. Po za tym umiem zaskoczyć zależnie od tego co mi się akurat danego dnia w głowie uwidzi żeby odpalić. Nie gardzę niczym po za szerokopojętą bazarową biesiadą.
Sygnatura to może być w sądzie. Sygnatura sprawy np. :P
Ja na co dzień słucham muzyki rosyjskiej i białoruskiej. Ja nie lubię ani rocka, ani metalu, ani hiphopu czy rapu. Pierwsze z dwóch to nie lubię, gdyż dla mnie ta muzyka jest za bardzo agresywna. Natomiast kolejne dwa gatunki tak są nasączone wulgaryzmami, że dla mnie aż uszy więdną i nie dam rady słuchać. Moja przygoda zaczęła się od piosenki pod tytułem "Jak zabawa to do rania" w wykonaniu zespołu prymaki z podlaskiego michałowa, gdzie na co dzień pracują. Obecnie słucham wielu zespołów grających właśnie taką muzykę i lokalnych z podlasia oraz zagranicznych. Na tą chwilę nie mam jednej ulubionej piosenki. Mimo, że nie mam jednej ulubionej piosenki to ostatnio chodzi mi po głowie piosenka, któraej refren zaczyna się od słów " A ja wiaskowyj lowelas lubownik. Prowiedu Cjebie praz bulbownik.". Utwór ten pochodzi z repertuaru zespołu debiut, który na co dzień działa we wsi Zbucz koło Hajnówki. Poluje jeszcze na kilka płyt, które gdzieś mnie się zgubiły lub po prostu ich jeszcze nie mam.
Najwięcej słucham klasycznej: np. Chopina Moniuszki i Haidna. Najbardziej podobają mi się wykonania na instrumentach dziewiętnastowiecznych. Moje ulubione Fortepiany to: plejel, Erard, Krall i Seidler. Pleyel produkował również pianina. Lubię muzykę ludową, szczególnie kapel Rzeszowskich. Gram dosyć dobrze na pianinie i akordeonie.
O, a to ciekawe. Do mnie klasyka nie przemawia zbytnio, po za okazjonalnym odpaleniem lżejszej formy, gdy np. leżę sobie w łóżku i chcę się wychillować, ale ostatnia taka sytuacja była z 4 lata temu :D. Za dzieciaka sporo słuchałem klasyki. Najczęściej w Dwójce.
Sygnatura to może być w sądzie. Sygnatura sprawy np. :P
Głównie to rzeczy, o których wiem, że nie dałbym rady ich stworzyć, bo czuję, że zbyt cienki na to jestem. większość popu być może nie od razu ogarnę, bo prócz harmonii, warstwy melodycznej jest tam sporo technicznych drobiazgów, na które niekoniecznie trzeba wpaść za pierwszym albo i drugim razem, ale jakoś mam wewnętrzne przekonanie, że ogólnie dam radę tylko muszę poczytać to i owo, posłuchać więcej, zrobić parę prób. Tak samo rock, metal, różne warianty rapu, współczesna elektronika, że o disco polo nie wspomnę. Dlatego zostaje jazz, chociaż mocno wybiórczo, klasyka, chociaż nie zawsze mam na to przestrzeń i cierpliwość, bo tam zanim się wszystko rozwinie, moje adhd trzy razy powiedziało, że chce nowego. Ogólnie rzecz biorąc lubię gdy dzieje się dużo, wszystko jest przemyślane, nie ma powtarzalności i banału. Co ciekawe, najczęściej solówki dla mnie są dość nudne, bo nie ma w tym porządku i metody, jak mówi taki jeden pan z książków. Dlatego np. ten jazz to mocno wybrakowany, bo lubię, ale głównie tematy. Gdy przychodzi do improwizacji, rzecz robi się nudna. Można znaleźć coś takiego, ale łatwo nie jest. https://www.youtube.com/watch?v=coYGq3Ptxcw
Bardzo ładne te "Metropole" :). Podobuje mnie się jeszcze to (Ciekawie zharmonizowane i wgl forma ładna), ale będę badał głębiej ich twórczość: https://www.youtube.com/watch?v=cxungHeI0Os
-- (tomecki): Głównie to rzeczy, o których wiem, że nie dałbym rady ich stworzyć, bo czuję, że zbyt cienki na to jestem. większość popu być może nie od razu ogarnę, bo prócz harmonii, warstwy melodycznej jest tam sporo technicznych drobiazgów, na które niekoniecznie trzeba wpaść za pierwszym albo i drugim razem, ale jakoś mam wewnętrzne przekonanie, że ogólnie dam radę tylko muszę poczytać to i owo, posłuchać więcej, zrobić parę prób. Tak samo rock, metal, różne warianty rapu, współczesna elektronika, że o disco polo nie wspomnę. Dlatego zostaje jazz, chociaż mocno wybiórczo, klasyka, chociaż nie zawsze mam na to przestrzeń i cierpliwość, bo tam zanim się wszystko rozwinie, moje adhd trzy razy powiedziało, że chce nowego. Ogólnie rzecz biorąc lubię gdy dzieje się dużo, wszystko jest przemyślane, nie ma powtarzalności i banału. Co ciekawe, najczęściej solówki dla mnie są dość nudne, bo nie ma w tym porządku i metody, jak mówi taki jeden pan z książków. Dlatego np. ten jazz to mocno wybrakowany, bo lubię, ale głównie tematy. Gdy przychodzi do improwizacji, rzecz robi się nudna. Można znaleźć coś takiego, ale łatwo nie jest. https://www.youtube.com/watch?v=coYGq3Ptxcw --