Lekcje orientacji przestrzennej

Wiesz na czym polegała moja orjętacja w internacie? Na chodzeniu w kółko po całej szkole w zdłuż i w szerz, oraz zwiedzaniu dwóch ulic w drodze do poblizkiego ważywniaka. Dopiero zmieniony instruktor Pokazał mi drogę na dworzec pksu, ale na to było już za późno bo z tamtąd odszedłem.

No, u mnie podobnie jest, bo łarzę tylko do przystanku ałtobusowego i zpowrotem przez 2 lata, wkurza,
bo chciałbym się jakoś usamodzielnić ale cóż, chyba zacznę z kimś widomym w domu łazić, bo kiedyś sam
zostanę przecierz.

A w jakich jesteście szkołach, tzn. gimnazjum, liceum?

to jest skandal. ja jak tak patrzę na moje kilka lat orientacji i jeżdżenie ciągle metrem albo łażenie
po durnych skrzyżowaniach z ktorych w życiu później jak dla mnie i tak każde jest inne i się trzeba tras
uczyć to stwierdzam, że to wszystko dało by się w kilku miesiącach zamknąć a nie w tak długiej nauce
jaką przechodziłem. teraz sam chodzę, jeżdżę i jest spoko.

W gimnazjum

Może w ponadgimnazjalnej będziesz chodził gdzieś dalej.

Ja już od wielu lat w żadnej. Podstawówka Bydgoszcz, a gimnazjum i liceum to już Łódź. Studiowałem trochę
w Krakowie, no ale mi się znudziło.

ja chce orjętacje i na lato se załartwie usamodzielniam się dzięki mamie, któapokazuje mi droge w masówce
jest takie coś jak rewalidacja no i ta pani jeszcze stara sie, ale onaa nie umie, bo nie miała styczności
z takimi osobami jak ja

Żeby uczyć Cię poprawnie, mogła by owa pani kurs przeprowadzić, ale za to się płaci, a nie sądzę, żeby
z własnej kasy jej się chciało, bo jest tylko wspomagającą od rewalidacji czy jak to się nazywa.

no tak ale ona bardzo chce nie jest tak lewniwa jak wspomagającca i stara się wyporzycza sobie książki
z biblioteki pedagogicznej o pracy z niewidomymi no i jeszcze za swoją kase kupuje pomoce

żeby przeprowadzić kórs dla osoby niewidomej to trzeba mieć mimo wszystko pojęcie o nauczaniu a i
tak nawed jeżeli ktoś prowadzi taki kurs to często pewne rzeczy osoba widząca nie potrafi przekazać tak
żeby niewidomy to ogarnął, ale lepiej mieć jakiś kurs nawed z niedociągnięciami niż nie mieć go w ogule.

dokładnie ale najlepiej nie być leniwym i poprostu traktować prace poważnie

Często wyszkolony instruktor z 50 dyplomami nie potrafi przekazać swojej wiedzy tak jak byśmy tego chcieli.

I p co spamować wpisami dokładnie etc?

wydaje mi się, że z jednej strony to ludzie często nie traktują swojej pracy poważnie bo się im nie chce,
z drugiej strony to pedagodzy w szkołach masowych są nie doszkoleni i kolejna sprawa to to jak się traktuje
osoby niewidome, z jakim nastawieniem się podchodzi czy z takim, że ta niewidoma osoba i tak nic nie
osiągnie to poco taka osoba nauczająca ma się starać czy osoba nauczająca wierzy że jej pomoc jest naprawde
potrzebna i w przyszłości osoba niewidoma da sobie radę.

Witajcie. Myślę, że w gre wchodzą tu pieniądze. Jak wszędzie instruktorzy nie dostają pewnie dużo to
i robić im się nie chce. Tylko niby dlaczego ma się to odbijać na niewidomych? Ale wracając do samego
kursu. W moim czasie, kiedy jeszcze byłam w szkole orientacja to były tylko jedne zajęcia raz w tygodniu.
W sumie niewiele mi to dało i dopiero po przejściu kursu który był organizowany przez PZN dopiero to
dało mi to jakieś podstawy. A potem to już tylko praktyka, praktyka i jeszcze raz praktyka. A do lwicy:
podziwiam twoją mamę, że stara ci się pokazać jak moze droge, bo nie wszyscy rodzice niepełnosprawnych
tak robią to jest niestety przykre. I odgradzając, zamykając w domu robią tym wielką krzywde. Chociaz
wydaje im się, że chca dobrze. Sama jestem takim przykładem. tylko że ja się zbuntowałam i dzięki temu
kurs orientacji przeszłam i dopuki nie zachorowałam sama się poruszałam i sporo zwiedziłam.

no tak moja mama jest przebojowa i bardzo chce bym sie jak najbardziej usamodzielniła

Ja miałam i mam bardzo dobre nauczycielki od orientacji. Najpierw w przedszkolu i pierwszych klasach
szkoły miałam z jedną panią, potem z drugą, któa miała mnie do drugiej gimazjum, a potem, od trzeciej
do teraz, znów z tą pierwszą. I obie nauczyły mnie bardzo dużo. Ta, która miała ze mną lekcje przez jakiś
czas, pani Ola, nauczyła mnie techniki, jak nikt by mnie nie nauczył, jednocześnie podchodząc do tego
logicznie. W sensie, jak powiedziałam: proszę pani, ja to zrobiłam, tylko po prostu szybciej, to ona
to rozumiała. A pani Aneta, ta z początku i teraz, nauczyła mnie, do czego mi to potrzebne i że trzeba
wykorzystywać możliwości, które się ma. I teraz na prawdę się cieszę, że co jakiś czas jadę z nią do
Warszawy, robimy zajęcia, potem jeszcze pójdziemy coś zjeść i pogadać, a przez to, że spotkałam tak dobrych
instruktorów, teraz mogę się sama poruszać w stolicy i trochę też u mnie w mieście.

I to jest też właśnie zależne, zależy na jakich instruktorów się trafi. Bo jeśli są naprawdę dobrzy, to
można się wiele nauczyć, nie mówię, że nie. Ale jeśli mają słabe podejście do ucznia, to już gorzej.

Witajcie!
Od dawna chciałem się tu wpisać, ale czasu brakowało.
Wybaczcie, przyznam uczciwie, nie przeczytałem wszystkiego, ale tego tak dużo, że chyba nie dam rady.
:)
Napiszę natomiast, jak sprawa wygląda u mnie.
Jeśli chodzi o moją orientację przestrzenną, sądzę, że jest przeciętnie.
Znajomość głównie okolic, w Wejherowie czy Gdyni coś mam załatwić, to załatwię.
Nie boję się jakoś, a to może źle, pociągów czy innych środków komunikacji miejskiej.
Jak gdzieś dalej, Gdańsk czy oś, dopyta się ludzi lub aplikacji typu Seeing Assistant i się da.
Chociaż nie powiedziałbym, że czuję się pewnie w obcych miejscach. Ale dam radę.
Uważam, że w orientacji przestrzennej przede wszystkim trzeba załapać, o co chodzi.
Nic nie da, jeśli ktoś nauczy się kilku tras, jeśli nie zdoła potem rozwijać się.
Jasne, poznanie jakiejś drogi, do szkoły, pracy, to dobry pomysł.
Ale przede wszystkim nauczyć się rozwijać zdobyte doświadczenia, wykorzystać je w nowym terenie.
Pozdrawiam,
DP