Ach, czaję miałem coś takiego. To zależy oczywiście od preferencji kto co lubi. Mi to akurat się tak średnio podobało. Ale wiadomo. A wracając do Evoków, to nie wiem co tu mogę napisać. Jeśli je miałbym bezpośrednio porównać z Dream to te starsze miały moim zdaniem nieco większą dynamikę i to nawet gdzieś tam w papierach jest aczkolwiek teraz to nie sypnę konkretnymi liczbami bo zwyczajnie nie pamiętam. Evoki zdecydowanie łatwiej przesterować ale można temu zaradzić włączając tak zwane MPO, czyli po prostu limiter. I wtedy zachowująsię znośnie. Wiadomo że słychać kompresję ale nie jest to taka chamska kompresja która przycisza nagle wszystkie dźwięki do okoła, jest bardziej suptelniejsza. Dalej będę podtrzymywał że przynajmniej dla mnie Dreamy były najlepszym tym co miałem. Bo i dało się je sensownie poustawiać, jak się powyłączało to tamto siamto to na prawdę sensowną dynamikę można było z nich wyciągnąć. Natomiast w Evokach jest troszkęwięcej obejść, tak jak np ten program muzyczny na którym klasy nie działają.
Tak dźwiękowodów używam. Szczerze mówiąc przeszkadzało mi czyszczenie, jakoś trudniej było mi to wszystko czyścić. Ale było to już dawno temu i troszkę pozapominałem.
Ja może nieco laickie pytania zadawać będę, ale chciałabym się dowiedzieć, jak wygląda orientacja przestrzenna w aparatach? Z jakiej odległości słyszycie przeszkody i jaki wpływ ma na to głośność otoczenia. Za opis różnic konkretnych programów, czy charakterystyki poszczególnych aparatów byłabym niezmiernie wdzięczna.
Tak jak byś chodziła cały dzień w słuchawkach z transparency mode - nnp. z Airpodsami. Da się, ale ja na przykład mam problemy z wyczuwaniem przeszkód ciałem, ale za to kompresja ścisza mi nagłe dźwięki, a cichsze podgłasza, więc słyszę opony rowerzysty jadącego za mną, silnik elektryka, czy z któej strony biegnie Veylin.
A opisy programów to już bardzo subiektywna rzecz, bo każdy ma to poustawiane inaczej. Ja na przykład w programie muzycznym mam nacisk na wysokie i niskie, i powyłączane w pizdu wszelkie enhancery, chociaż z tym też trzeba uważać, bo może zrobić się zupa. Najagorzej mi jest w sytuacjach w grupie. Chciałabym tak, w tym ai, gdzie mogłabym skierować mikrofony na człowieka, i żeby mi go wyostrzało z pośród tłumu.
Zastanawiam się czy jeśli ktoś ma problem ze słuchem, to czy w showdownie by mogło mu to pomóc, jest to głośna gra, no ale liczy sięstereo. Jest jedna osoba, która przez pracę z drewnem ma ubytki słuchowe. Ciekawe czy jakieś aparaty by zdały egzamin, obstawiam, że nic by nie pomogły, ale może się mylę?
Zapraszam osoby posiadające piesy, lub chcące je posiadać, do dołączenia do grupy o psach przewodnikach.
Ciężko powiedzieć. Grałem tylko w takie proste odbijanie piłeczki pingpongowej i jakoś dawałem radę. Nie jest powiedziane że jeśli się ma ubytek słuchu to ma się zaburzenia stereo. Wszystko zależy od stopnia takiego upośledzenia. W moim przypadku wadę w lewym i prawym uchu mam bardzo podobną, minimalnie lepiej słyszę na lewe ucho ale aparaty to korygują i mam można powiedzieć równy obraz stereeo. Na pewno mój muzg nauczył się tak funkcjonować i np bez problemu na realizacji mogłem chociażby wyrównać kanały w gainach jak np do interfaceu podłączaliśmy jakieś stereofoniczne źródło. Troszkę to zabawne, mam ubytek słuchu a dźwiękiem się interesuję :D
A jeśli chodzi o orientacje przestrzenną no to im głośniej tym gorzej. Np jeśli chodzi o bardzo mocno ruchliwe ulice to ciężko mi wychwycić samochody jadące bo zlewa mi się to w szum i jeśli nie ma wyraźnego dźwięku na światłach to jest kiepskawo. Natomiast zaskakująco dobrze daję sobie radę z wychwytywaniem z której strony odbija się dźwięk jak stuknę laską, to takie echo. Wszystko zależy od różnych czynników.
Tutaj chyba prędkość i odległość ma znaczenie, bo inaczej, w sytuacji, gdzie z jakiejś odległości słyszy się przeszkodę i się stopniowo do niej zbliża, a inaczej, kiedy piłeczka zapieprza uderzona przez kogoś z bliska z określoną siłą. Osoba z niedosłuchem potrzebuje więcej czasu na to, żeby coś poprawnie zlokalizować.
Znaczy, osoby z ubytkiem słuchu, równiez z aparatami, grały w tenisa stołowego dźwiękowego i szło im całkiem całkiem, także sama kwestia stereo i czegoś, co leci szybko w ich stronę może być do ogarnięcia.
Myślałem o showdownie, ale wątpię, że z moim niedosłuchem coś ugram. Ja to ogólnie mam takie lęki związane z robieniem czegokolwiek ostatnio, że przez nidosłuch to niczego nie ogarnę. Nawet jeżeli sobie cały czas kontruję to dowodami z życia typu załatwienie jakiejś sprawy, przejście przez ulicę, udana nawigacja, etc, to i tak w główce coś się nie dobrego dzieje.
Jak ja miałam jeszcze jednostronny niedosłuch, to grałam w to odbijanie piłeczki pinkpongowej w aparacie i nie pomogło mi to, bo miałam asymetrię jak skurwysyn, a bez aparatu to już była kompletna tragedia. Nie pomogło mi to w odbudowywaniu poczucia własnej wartości po postępującej utracie słuchu.
Ja mam tak ze swoimi Fonakami, że słyszenie lewo - prawo jest ok, natomiast pewne problemy z lokalizacją typu przód i tył się czasami pojawiają. Głośne szumy, dźwięki czy hałasy też nie wpływają korzystnie na lokalizację.
No właśnie ja to samo miałem na phonakach. I oczywiście nie piszę że każdy phonak zły ale przerobiłem kilka modeli i szczerze pod względem tej kierunkowości itd to moim zdaniem przynajmniej wypadajągorzej od Widexów.
Ja już ostatecznie zdecydowałam. Na nowe Phonaki nie chcę nawet patrzeć, mWidexy mają MFI - jestem w ekosystemie Apple (mac studio, macbook pro, iPhone, Apple Watch), więc Widexy Allure 440 będą w sam raz. I nie wiem, czy kurwa chcę czekać na tę wersję z DNN - znaczy potestuję je chyba, podoba mi się to, że dnn nie chodzi cały czas tylko włącza się je przyciskiem na aparacie.
ENFP
This site uses cookies to enhance your experience.