I tak jak wyżej Kat napisała, tutaj mogę tak samo zapytać, skąd wiesz które dzieci dostają klapsy, a któe nie?
Pisałem o porównaniu ówczesnej młodzieży i dzieci, z aktualnymi czasami, wówczas nie było zakazu i mody wychowywania bezstresowego i klaps nie był uważany za zło i znęcanie się nad dzieckiem.

Nie wiem, ale to ty wysnuwasz wniosek, że teraz dzieci nie dostają klapsów i widzisz co się dzieje, nie ja, więc ty mi udowodnij, że tak sięzachowują dzieci, które klapsów nie dostają. W polsce prawie połowa osób nie widzi problemu w tym, że dostajądzieciklapsy, więc z tego wnioskuję, że nie jest tak, że cudownie tylko dzieci dostające klapsy są grzeczne.
Po drugie jeśli dzieciństwo ma wpływ na nasze zachowania, to chyba też powinna bardzo mocno wzrosnoć jakaś agresywność w społeczeństwie, te dzieci niewychowane dorastają w końcu.

Ja wysuwam wnioski, że jest prawo i moda na niebicie dzieci, na bezstresowe wychowanie dzieci, oczywiście spora część społeczeństwa, co widać również tu na forum traktuje ten trend jako właściwe postępowanie, a skutki właśnie są widoczne.
To nie ja wymyśliłem bezstresowe wychowanie, ja podałem za przykład wyniki wychowywania dzieci dawniej, kiedy nie było czegoś takiego jak bezstresowe wychowanie, gdzie klapsy nie były uznawane za znęcanie się nad dziećmi, nie były traktowane jako przemoc fizyczna nad dziećmi i dzieci i młodzież były bardziej zrównoważone, nie były tak rozbuchane jak dzisiaj w czasach bezstresowego wychowywania, a to przeczy wynikom badań i mówi samo za siebie.

Mylisz chyba skutki braku wychowania z brakiem klapsów.

Tak sobie to tłumacz

Łowca, czytałeś kiedyś cokolwiek o rodzicielstwie bliskości? Bo to właśnie ten trend próbuje się sprowadzać do bezstresowego wychowania.

A co wg Ciebie oznacza wychowaie bezstresowe? Czym się to charakteryzuje? Tak wiesz, zdefiniuj, a nie odsyłaj do czegos, co kiedyś tam napisałeś.

Jeżeli obecnie młodzież jest niezrównoważona to hmmm. albo:
1. później staje się cód i zostają normalnymi dorosłymi.
2. ludzie są coraz gorsi! Akurat ten drugi argument jest przytaczany od wieków, więc chyba niezbyt jest on prawdziwy xD
-- (Lowca_Androidow):
Ja wysuwam wnioski, że jest prawo i moda na niebicie dzieci, na bezstresowe wychowanie dzieci, oczywiście spora część społeczeństwa, co widać również tu na forum traktuje ten trend jako właściwe postępowanie, a skutki właśnie są widoczne.
To nie ja wymyśliłem bezstresowe wychowanie, ja podałem za przykład wyniki wychowywania dzieci dawniej, kiedy nie było czegoś takiego jak bezstresowe wychowanie, gdzie klapsy nie były uznawane za znęcanie się nad dziećmi, nie były traktowane jako przemoc fizyczna nad dziećmi i dzieci i młodzież były bardziej zrównoważone, nie były tak rozbuchane jak dzisiaj w czasach bezstresowego wychowywania, a to przeczy wynikom badań i mówi samo za siebie.

--

Tak czytałem i to sporo i jak pisałęm nie znalazłem żadnych artykułów z wynikami badań odnoszącymi się do niepożądanego działania kar psychicznych, bo do takich należy zaliczyć zmuszanie dziecka do robienia czegoś wbrew jego woli, a dlaczego nie znalazłęm, bo takich wyników nikt nie udostępni, bo te podważyłyby tezy, które wciąż głoszą o szkodliwości klapsów, gdyby tak było to świat byłby opanowany przez większość zwichniętych psychicznie ludzi, a jednak tak się ie stało, ale to się powoli zmienia co widać na ulicach i to nie wśród dorosłych ludzi, ale wśród tych dopiero dorastających.
No cóż, dalsza dyskusja z osobami nie odróżniającymi klapsów od bicia, sprowadzających klapsy do znęcania się fizycznego, stawiających klaps na równi z cieleznym znęcaniem się nad dzieckiem, nie dostrzegających, że zakazy, stawianie w kącie, nakazy, są na równi krzywdzące jak klapsy, równie mocno zagłębiają się w psychice dziecka, bo rodzic zakazuje, nakazuje z pozycji siły i bez różnicy czy da klapsa w ostateczności czy ukarze psychicznie, nie ma sensu

Jasne, w ogóle nauka to złooo i wszyscy jak jeden próbują coś tam udowodnić dla samego udowadniania. W ogóle najlepiej idźmy do czarowników, bo oni wiedzą najloepiej albo w ogóle do nikogo. Przecież każdy z nas wie wszystko.
Ty chyba Łowco uważasz, że albo są klapsy albo wychowanie bezstresowe. Nic po środku albo w tę albo we wtę.

Tak, jestem za karami i zakazami, pod warunkiem, że robisz to umiejętnie. Dziecko za karę pujdzie do swojego pokoju, wypłacze się, a gdy przyjdzie do rodzica, to ten nie powinien dalej podejmować tematu kary, a do dziecka podejść na wesoło.

Denis mam dla ciebie wyzwanie: znajdź mi proszę mega rozwydrzone dziecko, z którym rodzice normalnie rozmawiają i poświęcają mu tyle uwagi, ile potrzebuje, a zabawka, telefonik i telewizorek nie jest remedium na wszelkie nie mam czasu. Jeśli mi znajdziesz taką rodzinę poprę twoją teorię.

Jak się z Miśkiem często nie zgadzam, tak tutaj nie pozostaje mi nic innego jak z ostatnim postem zgodzić się w stó procentach. Głównym źródłem dzisiejszych problemów nie jest raczej wychowanie bezstresowe tylko bardzo ograniczony kontakt z rodzicem. Dziecko najpierw ma milion zabawek, które mu grają, świecą, bajki opowiadają, kołyszą i usypiają. Potem idzie sobie do żłobka, przy czym nie raz bywa, że do tego żłobka odprowadza opiekunka, która potem również jakiś czas się nim zajmuje, bo rodzice w robocie albo i w robotach. W tym czasie wchodzi tablet, na którym dwuletni szkrab na luziku włącza Youtube, tv zajmuje się resztą, a rodzice mają chwilę odpoczynku. Pozostają ząbki i spać. To samo w przedszkolu, szkoła to już w ogóle gry, net, tv i oczywiście smartfon, a wszystko zasypuje dziecko setkami i tysiącami bodźców, co potem odbija się zerowym utrzymaniem uwagi na czymkolwiek, zajebistymi wzorcami z bajek, seriali paradokumentalnych, hehe celebrytami z Tiktoka itd. Oczywiście nie wszyscy i nie zawsze tak robią, ale trend jest spory.
Moja mama pracowała w jakiejś takiej bardziej elitarnej szkole. Tam nie było problemów z jakimś bezstresowym wychowaniem tylko totalnym przebodźcowaniem spowodowanym nadmiarem zabawek, filmów, gier itd.

-- (tomecki):
Jasne, w ogóle nauka to złooo i wszyscy jak jeden próbują coś tam udowodnić dla samego udowadniania. W ogóle najlepiej idźmy do czarowników, bo oni wiedzą najloepiej albo w ogóle do nikogo. Przecież każdy z nas wie wszystko.
Ty chyba Łowco uważasz, że albo są klapsy albo wychowanie bezstresowe. Nic po środku albo w tę albo we wtę.

--
Nie, właśnie ja uważam, że są różne sposoby wychowywania i karania dzieci, ale w przeciwieństwie do większości tutaj się wypowiadających biorępod uwagę równeż klapsy, ale nie jako jedyna metoda, a większość tutaj właśnie jako jedyną metodę uważa "bezdotykowe" wychowywanie i nie przyjmuje w ogóle do wiadomości, że klaps nie jest niczym złym jeśłi zastosowany odpowiednio i nie z nadużyciem, to nie ja jestem jednostronny. To tutejsza większość uważa klapsy za zło i uważa, że zawsze można się bez takowych obejść.

Jak to powiedziała I. Sowa, "dzisiejsi Bonzowie podziemia wychowywali się na takich tworach jak Reksio, Makowa Panienka, no i oczywiście Rumcajs i Janosik". Także zdecydowanie z tym, że ta młodzież to dzisiaj rozwydżona je płonad wszelkie włątpienie, to ja bym nie szalała. Dzieci były różne, są i będą. A "kiedyśtobyłoizacja" to jest nasz sport narodowy, lepiej wykorzystywany i opłacany, niż niechlubna piłka nożna. Więc nie, nie odnotowuję wpływu klapsów na maniery młodych ludzi. Odnotowuję raczej niedbalstwo i przepracowanie rodziców, wpływ tabletozy i parę innych czynników. Ale nie to.
O ile z tezą, że klaps umiejętnie stosowany, mogę spokojnie polemizować, o tyle nie spotkałam się z sytuacją, w której był umiejętnie używany. Najczęściej jest on przejawem frustracji i poczucia krzywdy rodzica, przejawem jego bezradności i poczucia braku kontroli nad sytuacją. I niech starsze pokolenie mi tu nie protestuje, bo nie wierzę i nie uwierzę, że pamiętacie, co czuliście, dając dziecku klapsa, bo wtedy na psychoanalizę czasu nie ma. Ja, mając do czynienia z ośmiorgiem moich młodszych i często rozpuszczonych kuzynów, czasem miałam ochotę im przyłożyć. Ba - zdarzyło mi się to ze dwa razy. Ale zawsze po chwili orientowałam się, że to ja na tym tracę, nie te dzieci.

Ehh, to ja jestem bardziej nie wiem twardy? Mam taką mega rozwydrzoną kuzynkę, taką księżniczkę na ziarnku grochu, co to musi być tak jak ona chce, a ludzie muszą tańczyć w okół niej. I mimo że nie raz miałem ochotę ją wysłać w kosmos bezpowrotnie w jedną stronę, to w życiu ręki na nią nie podniosłem. I gdyby ktoś podniósł rękę na moje dziecko to nie było by miło.

Jako osoba, która wiele razy dostała, mogę powiedzieć że zdecydowanie to nie jest coś, co w jakikolwiek sposób mi pomogło.
Bo niestety nigdy nie było czasu na rozmowę, a to była metoda rozwiązywania problemów.
Jestem za tłumaczeniem i rozmową o emocjach, co zdecydowanie nie oznacza bezstresowego wychowania.
tak samo sądzę, że krzyk powinien być narzędziem używanym tylko wtedy, gdy jest to konieczne, a nie za każdym razem, bo przecież to na pewno zadziała lepiej niż tłumaczenie. A no nie, nie zadziała. Boje się ludzi krzyczących i podnoszących głos, bo to oznacza, że jest jakieś zagrożenie, i wiem jak dużo pracy kosztuje mnie walka z tym, co dostałam dzięki przemocy.
I tak, ten "zwykły" klaps, to też jest przemoc, przynajmniej w moim odczuciu.

co do krzyczących ludzi, to krzyk działa tylko wtedy, gdy ktoś go nadużywa i stosuje zbyt często, jeżeli ktoś krzyczy rzadko i krzyknie nagle to w moim odczuciu wtedy da coś do myślenia

Ja na krzyk reaguję krzykiem i agresją.

Tak samo, przemoc rodzi przemoc i teraz np gdy ktoś z rodziny podniesie na mnie głos lub się zbyt gwałtownie do mnie zbliży, wydzierając przy tym jadaczkę, to potrafię zadać cios pierwszy, przewidując, przyznaję, że czasem błędnie czyjeś reakcje, ale to akurat jestem gotowy zrzucić na nich, bo do tego mnie przyzwyczaili jeszcze nawet 5 lat wstecz.